¹ Mi faris interligon kun miaj okuloj, Ke mi ne atentu virgulinon.

² Kia estas la parto, kiun donas Dio de supre? Kaj kion destinas la Plejpotenculo el la altaj sferoj?

³ Ĉu ne malfeliĉon al malpiulo, Kaj forpuŝon de malbonagantoj?

⁴ Ĉu Li ne vidas mian konduton, Ne kalkulas ĉiujn miajn paŝojn?

⁵ Ĉu mi iradis en malvero, Kaj miaj piedoj rapidis al trompo?

⁶ Li pesu min per justa pesilo, Kaj tiam Dio konvinkiĝos pri mia senkulpeco.

⁷ Se mia paŝo forkliniĝis de la vojo, Se mia koro sekvis miajn okulojn, Kaj se al mia mano algluiĝis makulo:

⁸ Tiam mi semu kaj alia manĝu, Kaj mia idaro elradikiĝu.

⁹ Se mia koro forlogiĝis al virino, Kaj mi kaŝe atendis ĉe la pordo de mia amiko:

¹⁰ Tiam mia edzino estu adultigata de aliulo, Kaj aliuloj kliniĝu super ŝi.

¹¹ Ĉar tio estus malvirto, Tio estus krimo, kiun devas puni juĝistoj.

¹² Tio estas fajro, kiu ekstermas ĝis la abismo, Kaj mian tutan akiritaĵon ĝi elradikigus.

¹³ Ĉu mi malŝatis la rajton de mia servisto aŭ de mia servistino, Kiam ili havis juĝan aferon kun mi?

¹⁴ Tiam kion mi farus, kiam Dio leviĝus? Kaj kion mi respondus al Li, kiam Li esplordemandus?

¹⁵ Lin kreis ja Tiu sama, kiu kreis min en la ventro, Kaj Tiu sama pretigis en la ventro ankaŭ lin.

¹⁶ Ĉu mi rifuzis la deziron de senhavuloj? Aŭ ĉu mi turmentis la okulojn de vidvino?

¹⁷ Ĉu mian panpecon mi manĝis sola? Ĉu ne manĝis de ĝi ankaŭ orfo?

¹⁸ Ĉar detempe de mia juneco mi estis kiel patro, Kaj de post la eliro el la ventro de mia patrino mi estis gvidisto.

¹⁹ Kiam mi vidis malfeliĉulon sen vesto Kaj malriĉulon sen kovro,

²⁰ Ĉu tiam ne benis min liaj lumboj, Ĉu li ne estis varmigata per la lano de miaj ŝafoj?

²¹ Se mi levis mian manon kontraŭ orfon, Ĉar mi vidis en la pordego helpon al mi,

²² En tia okazo mia ŝultro defalu de la dorso, Kaj mia brako rompiĝu de kano.

²³ Ĉar mi timas la punon de Dio, Kaj ĝian pezon mi ne povus elteni.

²⁴ Ĉu mi faris la oron mia espero, Kaj la orbulon mi nomis mia fido?

²⁵ Ĉu mi ĝojis, ke mia riĉeco estas granda Kaj ke mia mano multe akiris?

²⁶ Kiam mi vidis la lumon brilantan Kaj la lunon majeste irantan,

²⁷ Ĉu tiam sekrete forlogiĝis mia koro Kaj mi sendis kisojn per mia mano?

²⁸ Ankaŭ tio estus krimo juĝinda, Ĉar mi forneus per tio Dion en la alto.

²⁹ Ĉu mi ĝojis pri malfeliĉo de mia malamiko? Aŭ ĉu mi estis ravita, se lin trafis malbono?

³⁰ Mi ne permesis al mia gorĝo peki Per eldiro de malbeno kontraŭ lia animo.

³¹ Ĉu la homoj de mia tendo ne diris: Ho, se oni ne satiĝus de lia karno!

³² Ne noktis fremdulo sur la strato; Miajn pordojn mi malfermadis al migrantoj.

³³ Ĉu mi hommaniere kovradis miajn kulpojn, Por kaŝi en mia brusto miajn pekojn?

³⁴ En tia okazo mi timus grandan homamason, Kaj malestimo de familioj min timigus; Mi silentus, kaj ne elirus ekster la pordon.

³⁵ Ho, se iu aŭskultus min! Jen estas mia signo; la Plejpotenculo respondu al mi. Se mia akuzanto skribus libron,

³⁶ Mi portus ĝin sur mia ŝultro, Mi metus ĝin sur min kiel kronon,

³⁷ Mi raportus al li pri la nombro de miaj paŝoj; Mi alproksimiĝus al li kiel al princo.

³⁸ Se mia lando kriis kontraŭ mi, Kaj ĝiaj sulkoj ploris,

³⁹ Se ĝiajn fruktojn mi manĝis senpage, Kaj mi afliktis la animon de ĝiaj mastroj:

⁴⁰ Tiam anstataŭ tritiko kresku por mi kardo, Kaj anstataŭ hordeo dornoj. Finiĝis la paroloj de Ijob.