¹ Elihu parolis plue, kaj diris:

² Aŭskultu, saĝuloj, miajn vortojn; Kaj vi, kompetentuloj, atentu min.

³ Ĉar la orelo esploras la parolon, Kiel la palato gustumas la manĝaĵon.

⁴ Decidon ni elektu al ni; Ni esploru inter ni, kio estas bona.

⁵ Ĉar Ijob diris: Mi estas prava, Sed Dio forigis mian rajton;

⁶ En mia juĝa afero mi estas refutata; Turmentas min mia sago, kvankam mi estas senkulpa.

⁷ Kiu homo estas simila al Ijob, Kiu trinkas mokojn kiel akvon?

⁸ Kaj li estas preta aliĝi al malbonaguloj Kaj iri kun malpiuloj;

⁹ Ĉar li diras: Homo ne havas utilon, Se li serĉas favoron de Dio.

¹⁰ Tial aŭskultu min, ho saĝaj homoj: Dio estas malproksima de malbonagoj, Kaj la Plejpotenculo estas malproksima de maljusteco;

¹¹ Sed Li repagas al homo laŭ liaj agoj, Kaj laŭ la vojo de ĉiu Li renkontas lin.

¹² Vere, Dio ne malbonagas, Kaj la Plejpotenculo ne kurbigas la veron.

¹³ Kiu komisiis al Li la teron? Kaj kiu starigis Lin super la tuta mondo?

¹⁴ Se Li pensus nur pri Si, Se Li prenus al Si Sian spiriton kaj spiron,

¹⁵ Tiam pereus absolute ĉiu karno, Kaj homo refariĝus polvo.

¹⁶ Se vi havas prudenton, aŭskultu ĉi tion; Atentu la voĉon de miaj paroloj.

¹⁷ Ĉu povas regi malamanto de justeco? Ĉu vi povas akuzi la Plejjustulon?

¹⁸ Ĉu oni povas diris al reĝo: Sentaŭgulo; Aŭ al altranguloj: Malpiulo?

¹⁹ Sed Li ne atentas la vizaĝon de princoj, Kaj ne preferas riĉulon antaŭ malriĉulo; Ĉar ĉiuj estas faritaĵo de Liaj manoj.

²⁰ Momente ili mortas, noktomeze ili tumultiĝas kaj malaperas; Ne de homa mano estas forigataj la potenculoj.

²¹ Ĉar Liaj okuloj estas super la vojoj de homo, Kaj ĉiujn liajn paŝojn Li vidas.

²² Ne ekzistas mallumo nek ombrego, Kie povus sin kaŝi malbonaguloj.

²³ Li ne bezonas multe klopodi kun homo, Ke li iru al Dio por juĝo.

²⁴ Li pereigas la fortulojn sennombre Kaj starigas sur ilia loko aliajn;

²⁵ Ĉar Li scias iliajn farojn; Li renversas ilin en la nokto, kaj ili frakasiĝas.

²⁶ Kiel malpiulojn Li frapas ilin sur loko, kie ĉiuj vidas;

²⁷ Pro tio, ke ili forturniĝis de Li Kaj ne penis kompreni ĉiujn Liajn vojojn,

²⁸ Sed venigis al Li la kriadon de malriĉulo, Kaj Li aŭdis la kriadon de mizeruloj.

²⁹ Se Li kvietigas, tiam kiu povas ribeligi? Se Li kaŝas Sian vizaĝon, tiam kiu povas Lin vidi? Tiel estas egale kun nacio kaj kun aparta homo,

³⁰ Por ke ne regu homo hipokrita, El la pekigantoj de popolo.

³¹ Al Dio oni devas diri: Mi fieriĝis, mi ne plu faros malbonon;

³² Kion mi ne vidas, pri tio instruu min; Se mi faris maljustaĵon, mi ne plu faros.

³³ Ĉu konforme al via opinio Li devas repagi? Al vi ja ne plaĉis. Vi elektu, ne mi; Kaj kion vi scias, tion diru.

³⁴ Saĝaj homoj diros al mi, Kaj prudenta homo, kiu min aŭskultas:

³⁵ Ijob parolas malsaĝe, Kaj liaj vortoj estas malprudentaj.

³⁶ Ho, se Ijob estus elprovita ĝis la fino, Pro tio, ke li aliĝas al homoj pekaj;

³⁷ Ĉar al sia peko li aldonas blasfemon; Inter ni li mokas, kaj multe parolas kontraŭ Dio.