Rozdział 27

¹ Potem Pan powiedział do Mojżesza:

² Przemów do synów Izraela i powiedz im: Jeśli ktoś złoży Panu szczególny ślub, da okup według twojego oszacowania.

³ A takie będzie twoje oszacowanie: Za mężczyznę w wieku od dwudziestu do sześćdziesięciu lat będzie wynosiło pięćdziesiąt syklów srebra według sykla świątynnego.

⁴ A jeśli to jest kobieta, twoje oszacowanie będzie wynosiło trzydzieści syklów;

⁵ A jeśli to będzie ktoś w wieku od pięciu do dwudziestu lat, wtedy twoje oszacowanie za osobę płci męskiej będzie wynosiło dwadzieścia syklów, a za osobę płci żeńskiej – dziesięć syklów.

⁶ A jeśli to jest dziecko w wieku od jednego miesiąca do pięciu lat, wtedy twoje oszacowanie za chłopca będzie wynosiło pięć syklów srebra, a za dziewczynkę twoje oszacowanie będzie wynosiło trzy sykle srebra.

⁷ A jeśli to jest ktoś w wieku od sześćdziesięciu lat wzwyż, jeśli to jest mężczyzna, wtedy twoje szacowanie będzie wynosiło piętnaście syklów, a za kobietę – dziesięć syklów.

⁸ Lecz jeśli jest tak ubogi, że nie może zapłacić twego oszacowania, wtedy postawią go przed kapłanem i kapłan go oszacuje. Według możności tego, który ślubował, oszacuje go kapłan.

⁹ Jeśli to, co będzie Panu składane w ofierze, jest ze zwierząt, to wszystko z tego, które będzie oddane Panu, będzie święte;

¹⁰ Nie zamieni go ani nie zastąpi go czym innym, ani lepszego gorszym, ani gorszego lepszym. Jeśli jednak nawet zastąpi zwierzę innym zwierzęciem, to ono i to, czym zostało zastąpione, będzie święte.

¹¹ A jeśli to będzie nieczyste zwierzę, którego nie składa się Panu w ofierze, wtedy stawi to zwierzę przed kapłanem;

¹² I kapłan je oszacuje, według tego, czy jest dobre, czy marne. Jak ty, kapłanie, je oszacujesz, tak będzie.

¹³ A jeśli zechce je wykupić, to doda jedną piątą do twojego oszacowania.

¹⁴ Jeśli ktoś poświęci swój dom, żeby był święty dla Pana, wtedy kapłan oszacuje go według tego, czy jest dobry, czy marny. Jak kapłan go oszacuje, tak zostanie.

¹⁵ A jeśli ten, który poświęcił, zechce wykupić swój dom, to doda jedną piątą wartości twego oszacowania i dom będzie jego.

¹⁶ Jeśli ktoś poświęci Panu część pola swojej posiadłości, wtedy twoje oszacowanie będzie według ilości wysianego ziarna; chomer jęczmienia odpowiada pięćdziesięciu syklom srebra.

¹⁷ Jeśli poświęcił swoje pole do roku jubileuszowego, to zostanie według twego oszacowania.

¹⁸ Ale jeśli poświęcił swoje pole po roku jubileuszowym, wtedy kapłan obliczy mu pieniądze według lat, które zostają do roku jubileuszowego, i zostanie to odjęte od twego szacowania.

¹⁹ A jeśli ten, który poświęcił pole, zechce je wykupić, to doda jedną piątą wartości twego oszacowania i pole będzie jego.

²⁰ Ale jeśli nie wykupi pola, lecz będzie ono sprzedane komuś innemu, nie może być już wykupione.

²¹ I to pole, gdy stanie się wolne w roku jubileuszowym, będzie święte dla Pana¹ jako pole poświęcone; stanie się posiadłością kapłana.

1. Kpł 27,14; Wj 30,10; Lb 6,8; Ez 28,14.

²² A jeśli ktoś poświęca Panu kupione pole, które nie należy do pól jego posiadłości;

²³ Wówczas kapłan obliczy mu wysokość oszacowania aż do roku jubileuszowego i on tego samego dnia odda sumę twego szacowania jako rzecz świętą Panu.

²⁴ A w roku jubileuszowym pole wróci do tego, od którego zostało kupione, do którego posiadłość tej ziemi należy.

²⁵ A każde twoje oszacowanie będzie według sykla świątynnego. Jeden sykl będzie wynosił dwadzieścia ger.

²⁶ Jednak pierworodnego ze zwierząt, które jako pierworodne należą do Pana, nikt nie poświęci, czy to wołu, czy owcy; należy do Pana.

²⁷ A jeśli będzie ze zwierząt nieczystych, to wykupi je według twego oszacowania i doda do tego jedną piątą; a jeśli nie zostanie wykupione, niech zostanie sprzedane według twego oszacowania.

²⁸ Natomiast każda rzecz poświęcona, którą kto poświęca Panu ze wszystkiego, co ma – czy to z ludzi, czy ze zwierząt, czy z pola swojej posiadłości – nie będzie sprzedawana ani wykupiona, bo wszelka rzecz poświęcona jest najświętsza dla Pana.

²⁹ To, co poświęcone, które będzie poświęcone przez człowieka, nie będzie odkupione, ale poniesie śmierć.

³⁰ Wszelka dziesięcina¹ ziemi – czy to z nasienia ziemi, czy z owocu drzewa – należy do Pana. Jest ona poświęcona Panu.

1. Rdz 14,20; 28,22; Lb 18,21-24; Pwt 14,22; Ml 3,8-10; Mt 23,23; Łk 18,12; 1Kor 8,1; Hbr 7,5-8.

³¹ Ale jeśli ktoś zechce wykupić część swoich dziesięcin, doda do nich jedną piątą.

³² Także wszelka dziesięcina z bydła i z trzody, ze wszystkiego, co przechodzi pod laską pasterską, każde dziesiąte będzie poświęcone Panu.

³³ Nikt nie będzie przebierał między dobrym a marnym ani nie będzie go zamieniać; a jeśli je nawet zamieni, to ono i to, na co zostało zamienione, będzie święte. Nie można tego wykupić.

³⁴ To są przykazania, które Pan rozkazał Mojżeszowi dla synów Izraela na górze Synaj¹.

1. Kpł 26,46; Pwt 4,45; J 1,17.