¹ Unë jam njeriu që pa hidhërimin nën thuprën e tërbimit të tij.

² Ai më ka udhëhequr dhe më ka bërë të eci nëpër terr dhe jo në dritë.

³ Po, kundër meje ai ka kthyer disa herë dorën e tij tërë ditën.

⁴ Ai ka konsumuar mishin tim dhe lëkurën time, ka coptuar kockat e mia.

⁵ Ka ndërtuar fortesa kundër meje, më ka rrethuar me hidhërim dhe me ankth.

⁶ Ka bërë që unë të banoj në vende plot errësirë, ashtu si të vdekurit prej shumë kohe.

⁷ Më ka ndërtuar një mur rreth e qark, me qëllim që unë të mos dal; e ka bërë të rëndë zinxhirin tim.

⁸ Edhe kur bërtas dhe kërkoj ndihmë me zë të lartë, ai nuk pranon të dëgjojë lutjen time.

⁹ Ai i ka mbyllur rrugët e mia me gurë të prerë, i ka bërë shtigjet e mia plot me prita.

¹⁰ Ai ka qenë për mua si një ari në pritë, si një luan në vende të fshehta.

¹¹ Ka devijuar rrugët e mia, më ka coptuar dhe më ka dëshpëruar.

¹² Ka nderur harkun e tij dhe më ka bërë objekt të shigjetave të tij.

¹³ Ka bërë të depërtojnë në zemrën time shigjetat e kukurës së tij.

¹⁴ Jam bërë tallja e tërë popullit tim, kënga e tij e tërë ditës.

¹⁵ Më ka ngopur me hidhërim, më ka bërë të pij pelin.

¹⁶ Më ka coptuar dhëmbët me zall, më ka mbuluar me hi.

¹⁷ Ke larguar shpirtin tim nga paqja, kam harruar mirëqënien.

¹⁸ Kam thënë: "Éshtë zhdukur besimi im dhe shpresa ime tek Zoti".

¹⁹ Kujtohu për pikëllimin dhe për endjen time, për pelinin dhe hidhërimin.

²⁰ Shpirti im kujtohet gjithnjë për këtë dhe është i rrëzuar brenda meje.

²¹ Këtë dua ta sjell në mëndje dhe prandaj dua të shpresoj.

²² Éshtë një hir i Zotit që nuk jemi shkatërruar plotësisht, sepse mëshirat e tij nuk janë mbaruar plotësisht.

²³ Përtëriten çdo mëngjes; e madhe është besnikeria jote.

²⁴ "Zoti është pjesa ime", thotë shpirti im, "prandaj do të kem shpresë tek ai.

²⁵ Zoti është i mirë me ata që kanë shpresë tek ai, me shpirtin që e kërkon.

²⁶ Gjë e mirë është të presësh në heshtje shpëtimin e Zotit.

²⁷ Gjë e mirë është për njeriun të mbajë zgjedhën në rininë e tij.

²⁸ Le të ulet i vetmuar dhe të qëndrojë në heshtje kur Perëndia ia imponon.

²⁹ Le ta vërë gojën e tij në pluhur, ndofta ka ende shpresë.

³⁰ Le ti japë faqen atij që e godet, të ngopet me fyerje.

³¹ Sepse Zoti nuk hedh poshtë për gjithnjë;

³² por, në rast se të hidhëron, do ti vijë keq sipas shumicës së zemërmirësive të tij,

³³ sepse nuk e bën me kënaqësi poshtërimin dhe hidhërimin e bijve të njerëzve.

³⁴ Kur dikush shtyp nën këmbët e tij tërë robërit e dheut,

³⁵ kur dikush shtrëmbëron të drejtën e një njeriu në prani të Më të Lartit,

³⁶ kur dikujt i bëhet një padrejtësi në çështjen e tij, a nuk e shikon Zoti?

³⁷ Vallë kush thotë diçka që më pas realizohet, në rast se Zoti nuk e ka urdhëruar?

³⁸ E keqja dhe e mira a nuk vijnë vallë nga goja e Më të Lartit?

³⁹ Pse vallë ankohet një njeri i gjallë, një njeri për ndëshkimin e mëkateve të tij?

⁴⁰ Le të shqyrtojmë rrugët tona, t'i hetojmë dhe të kthehemi tek Zoti.

⁴¹ Le të ngremë lart zemrat tona dhe duart tona në drejtim të Perëndisë të qiejve.

⁴² Ne kemi kryer mëkate, kemi qënë rebelë dhe ti nuk na ke falur.

⁴³ Je mbështjellë në zëmërimin tënd dhe na ke ndjekur, na ke vrarë pa mëshirë.

⁴⁴ Ti je mbështjellë në një re, në mënyrë që asnjë lutje të mos kalonte dot.

⁴⁵ Na ke bërë plehra dhe mbeturina në mes të popujve.

⁴⁶ Tërë armiqtë tanë kanë hapur gojën kundër nesh.

⁴⁷ Na ka rënë mbi trup tmerri, laku, dëshpërimi i thellë dhe shkatërrimi.

⁴⁸ Rrëke uji rrjedhin nga sytë e mi për shkatërrimin e bijës së popullit tim.

⁴⁹ Syri im derdh lot pa pushim, pa ndërprerje,

⁵⁰ deri sa Zoti të mos vështrojë nga qielli dhe të mos shikojë.

⁵¹ Syri im i sjell dhembje shpirtit tim për të gjitha bijat e qytetit tim.

⁵² Ata që më urrejnë pa shkak më kanë gjuajtur si të isha zog.

⁵³ Kanë shkatërruar jetën time në gropë, më kanë hedhur gurë.

⁵⁴ Ujrat rrjedhin mbi kokën time, unë thoja: "Ka marrë fund për mua".

⁵⁵ Përmenda emrin tënd, o Zot, nga thellësia e gropës.

⁵⁶ Ti e dëgjove zërin tim; mos ia fshih veshin tënd psherëtimës sime, thirrjes time për ndihmë.

⁵⁷ Kur të kam thirrur ti je afruar; ke thënë: "Mos ki frikë!"

⁵⁸ O Zot ti ke mbrojtur çështjen e shpirtit tim, ti ke çliruar jetën time.

⁵⁹ O Zot, ti ke parë dëmin që kam pësuar, prandaj mbro çështjen time!

⁶⁰ Ti ke parë tërë frymën e tyre të hakmarrjes, intrigat e tyre kundër meje.

⁶¹ Ti ke dëgjuar fyerjet e tyre, o Zot, tërë intrigat e tyre kundër meje,

⁶² fjalimet e tyre që ngrihen kundër meje, atë që mendojnë kundër meje tërë ditën.

⁶³ Vër re kur ulen dhe kur ngrihen, unë jam kënga e tyre.

⁶⁴ Shpërbleji, o Zot, sipas veprës së duarve të tyre.

⁶⁵ Bëji zemërgur, mallkimi yt qoftë mbi ta.

⁶⁶ Ndiqi në zemërimin tënd dhe shkatërroi poshtë qiejve të Zotit.