¹ Videte qualem charitatem dedit nobis Pater, ut filii Dei nominemur et simus. Propter hoc mundus non novit nos: quia non novit eum.

² Charissimi, nunc filii Dei sumus: et nondum apparuit quid erimus. Scimus quoniam cum apparuerit, similes ei erimus: quoniam videbimus eum sicuti est.

³ Et omnis, qui habet hanc spem in eo, sanctificat se, sicut et ille sanctus est.

⁴ Omnis, qui facit peccatum, et iniquitatem facit: et peccatum est iniquitas.

⁵ Et scitis quia ille apparuit ut peccata nostra tolleret: et peccatum in eo non est.

⁶ Omnis, qui in eo manet, non peccat: et omnis, qui peccat, non vidit eum, nec cognovit eum.

⁷ Filioli, nemo vos seducat. Qui facit iustitiam, iustus est: sicut et ille iustus est.

⁸ Qui facit peccatum, ex diabolo est: quoniam ab initio diabolus peccat. In hoc apparuit Filius Dei, ut dissolvat opera diaboli.

⁹ Omnis, qui natus est ex Deo, peccatum non facit: quoniam semen ipsius in eo manet, et non potest peccare, quoniam ex Deo natus est.

¹⁰ In hoc manifesti sunt filii Dei, et filii diaboli. Omnis qui non est iustus, non est ex Deo, et qui non diligit fratrem suum:

¹¹ quoniam hæc est annunciatio, quam audistis ab initio, ut diligatis alterutrum.

¹² Non sicut Cain, qui ex maligno erat, et occidit fratrem suum. Et propter quid occidit eum? Quoniam opera eius maligna erant: fratris autem eius, iusta.

¹³ Nolite mirari fratres, si odit vos mundus.

¹⁴ Nos scimus quoniam translati sumus de morte ad vitam, quoniam diligimus fratres. Qui non diligit, manet in morte:

¹⁵ omnis, qui odit fratrem suum, homicida est. Et scitis quoniam omnis homicida non habet vitam æternam in semetipso manentem.

¹⁶ In hoc cognovimus charitatem Dei, quoniam ille animam suam pro nobis posuit: et nos debemus pro fratribus animas ponere.

¹⁷ Qui habuerit substantiam huius mundi, et viderit fratrem suum necessitatem habere, et clauserit viscera sua ab eo: quomodo charitas Dei manet in eo?

¹⁸ Filioli mei, non diligamus verbo, neque lingua, sed opere et veritate.

¹⁹ in hoc cognoscimus quoniam ex veritate sumus: et in conspectu eius suadebimus corda nostra.

²⁰ Quoniam si reprehenderit nos cor nostrum: maior est Deus corde nostro, et novit omnia.

²¹ Charissimi, si cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus ad Deum:

²² et quidquid petierimus, accipiemus ab eo: quoniam mandata eius custodimus, et ea, quæ sunt placita coram eo, facimus.

²³ Et hoc est mandatum eius: Ut credamus in nomine Filii eius Iesu Christi: et diligamus alterutrum, sicut dedit mandatum nobis.

²⁴ Et qui servat mandata eius, in illo manet, et ipse in eo: et in hoc scimus quoniam manet in nobis de Spiritu, quem dedit nobis.