Rozdział 1

¹ Pierwszą księgę napisałem, Teofilu¹, o wszystkim, co Jezus zaczął czynić i czego nauczać;

1. Łk 1,3.

² Aż do dnia, w którym został wzięty w górę¹ po tym, jak przez Ducha Świętego udzielił poleceń apostołom, których wybrał.

1. Mk 16,19; Łk 24,51.

³ Im też po swojej męce objawił się jako żywy w wielu¹ niewątpliwych dowodach, przez czterdzieści dni ukazując się im i mówiąc o królestwie Bożym.

1. Dz 13,31; Mk 16,10-14; Łk 24,1-53; J 20,1-31; 1Kor 15,5-8; 1J 1,1.

⁴ A gdy byli zebrani razem, nakazał im: Nie odchodźcie z Jerozolimy, ale oczekujcie obietnicy Ojca¹, o której słyszeliście ode mnie.

1. Dz 2,33; Łk 11,13; 24,49; J 14,16.26.

⁵ Jan bowiem chrzcił wodą, ale wy po niewielu dniach będziecie ochrzczeni Duchem Świętym¹.

1. Mt 3,11; Łk 3,16; 1Kor 12,13.

⁶ Tak więc zebrani pytali go: Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraelowi¹?

1. Rdz 49,10; Iz 9,6-7; Jr 23,5-6; Dn 7,27.

⁷ Lecz on im odpowiedział: Nie do was należy znać czasy¹ i pory, które Ojciec ustanowił swoją władzą.

1. Dz 17,26; Pwt 29,29; Mt 24,36.

⁸ Ale przyjmiecie moc¹ Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami² w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.

1. Dz 6,8; Mi 3,8; Łk 10,19; Rz 15,19.
2. Łk 24,48; J 15,27.

⁹ Kiedy to powiedział, a oni patrzyli, został uniesiony w górę i obłok zabrał go sprzed ich oczu.

¹⁰ A gdy się wpatrywali w niebo, jak wstępował, oto stanęli przy nich dwaj mężowie w białych szatach¹;

1. Mk 16,5; J 20,12; Obj 3,4; 7,14.

¹¹ I powiedzieli: Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie, wpatrując się w niebo? Ten Jezus, który został od was wzięty w górę do nieba, przyjdzie¹ tak samo, jak go widzieliście wstępującego do nieba.

1. 1Tes 4,16; Obj 1,7.

¹² Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry zwanej Oliwną¹, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej.

1. Za 14,4.

¹³ A gdy przyszli, weszli do sali na górze, gdzie przebywali Piotr i Jakub, Jan i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Zelota oraz Juda, brat Jakuba.

¹⁴ Ci wszyscy trwali jednomyślnie¹ w modlitwie i prośbach razem z kobietami, z Marią, matką Jezusa, i jego braćmi.

1. Dz 2,46; 4,24; Flp 2,2.

¹⁵ W tych dniach Piotr stanął pośród uczniów (a było zgromadzonych około stu dwudziestu osób) i powiedział:

¹⁶ Mężowie bracia, musiało się wypełnić słowo Pisma, w którym Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida¹ o Judaszu², który był przewodnikiem tych, którzy schwytali Jezusa.

1. 2Sm 23,2; Mk 12,36; Dz 28,25; 1P 1,11.
2. Ps 41,9; J 13,18.

¹⁷ Zaliczał się on bowiem do nas i miał udział w tym posługiwaniu.

¹⁸ On nabył pole za zapłatę¹ za nieprawość i spadłszy głową w dół, pękł na pół i wypłynęły wszystkie jego wnętrzności.

1. Za 11,12-13; Mt 27,5.

¹⁹ Rozniosło się to wśród wszystkich mieszkańców Jerozolimy, tak że nazwano to pole w ich języku Hakeldamach, to znaczy: Pole Krwi.

²⁰ Jest bowiem napisane w Księdze Psalmów¹: Niech jego dom będzie pusty, niech nikt w nim nie mieszka; oraz: Jego biskupstwo² niech przejmie inny.

1. Ps 69,25.
2. Ps 109,8; Tt 1,5-9.

²¹ Trzeba więc, aby jeden z tych mężczyzn, którzy z nami byli przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał wśród nas;

²² Począwszy od chrztu Jana aż do dnia, w którym został wzięty od nas w górę, stał się wraz z nami świadkiem jego zmartwychwstania.

²³ I wybrali dwóch: Józefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja.

²⁴ I tak się modlili: Ty, Panie, który znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego wybrałeś¹;

1. Dz 13,2-3; Łk 6,12-13; Prz 3,5-6; Lb 27,16; 1Sm 16,7.

²⁵ Aby zajął miejsce w tym posługiwaniu i apostolstwie¹, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby odejść na swoje miejsce.

1. Rz 1,5; 1Kor 9,2; Ga 2,8.

²⁶ I dali im losy¹, a los padł na Macieja. I został przyłączony do jedenastu apostołów.

1. Kpł 16,8; Joz 18,10; 1Sm 14,41-42; Jon 1,7.