Psalm 31

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. W tobie, Panie, pokładam nadzieję, niech nigdy nie doznam wstydu, wyzwól mnie w swojej sprawiedliwości.

² Nakłoń ku mnie swego ucha, czym prędzej mnie ocal; bądź mi mocną skałą, domem obronnym, abyś mnie wybawił.

³ Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą; dlatego przez wzgląd na twoje imię¹ kieruj mnie i prowadź.

1. Ps 23,3; 25,11; 1Sm 12,22; Obj 2,3.

⁴ Wyciągnij mnie z sieci, którą zastawili na mnie, bo ty jesteś moją siłą.

⁵ W twoje ręce powierzam mego ducha¹; odkupiłeś mnie, Panie, Boże wierny.

1. Łk 23,46; Dz 7,59.

⁶ Nienawidzę¹ tych, którzy zważają na próżne marności, bo ja w Panu pokładam nadzieję.

1. Prz 8,13.

⁷ Będę się radował i weselił w twoim miłosierdziu, bo wejrzałeś na moje utrapienie i poznałeś udręki mojej duszy;

⁸ I nie wydałeś mnie w ręce wroga, postawiłeś moje nogi na miejscu przestronnym.

⁹ Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem uciśniony, od żałości osłabły moje oczy, a także moja dusza i moje wnętrzności.

¹⁰ W bólu bowiem upływa moje życie, a moje lata na wzdychaniu; moja siła osłabła z powodu mej nieprawości, a moje kości wyschły.

¹¹ Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich moich wrogów, zwłaszcza dla moich sąsiadów, i postrachem dla znajomych¹; ci, którzy mnie widzą na dworze, uciekają przede mną.

1. Ps 38,11; 88,8.18; Hi 9,13.

¹² Zapomniano o mnie jak o umarłym, stałem się jak rozbite naczynie.

¹³ Słyszę bowiem oszczerstwa wielu; strach czai się zewsząd; gdy wspólnie naradzają się przeciwko mnie, spiskują, jak odebrać mi życie.

¹⁴ Ale ja zaufałem tobie, Panie; powiedziałem: Ty jesteś moim Bogiem¹.

1. Ps 22,10; 63,1; 118,28; 143,10; Iz 25,1; Oz 2,23.

¹⁵ Mój czas jest w twoich rękach¹, ocal mnie z ręki moich nieprzyjaciół i od tych, którzy mnie prześladują.

1. 1Sm 26,10; Kaz 3,1-8; J 7,6.

¹⁶ Rozjaśnij swe oblicze nad twoim sługą, wybaw mnie w twoim miłosierdziu¹.

1. Ps 6,4; 44,26; Ne 9,31.

¹⁷ Panie, niech nie doznam wstydu, skoro cię wzywam; niech niegodziwi się wstydzą i zamilkną w grobie.

¹⁸ Niech zaniemówią wargi kłamliwe, które w pysze i pogardzie mówią krzywdzące słowa przeciwko sprawiedliwemu.

¹⁹ Jakże wielka jest twoja dobroć¹, którą zachowujesz dla bojących się ciebie i okazujesz tym, co ufają tobie wobec synów ludzkich!

1. Ps 25,7; 65,11.

²⁰ Ukryjesz ich pod osłoną twojej obecności przed pychą człowieka, ochronisz ich w namiocie przed kłótliwymi językami.

²¹ Błogosławiony niech będzie Pan¹, bo okazał mi swą cudowną łaskę w mieście warownym.

1. Ps 28,6; 68,19; Rdz 9,26; Łk 1,68.

²² Powiedziałem w pośpiechu: Odrzuciłeś mnie sprzed twych oczu; lecz ty wysłuchałeś głosu mego błagania, gdy wołałem do ciebie.

²³ Miłujcie Pana¹, wszyscy jego święci, bo Pan strzeże wiernych, a postępującym wyniośle odpłaca z nawiązką.

1. Ps 97,10; 116,1; Pwt 6,5; Joz 23,11; Łk 10,27; 1J 4,19.

²⁴ Bądźcie dzielni¹, wszyscy, którzy pokładacie nadzieję w Panu, a on umocni wasze serca.

1. Ps 27,14; Joz 1,6; 2Sm 10,12; Ezd 10,4; Iz 41,6.