reltext

Chapter 40

Psalm 40

1 Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Z tęsknotą czekałem na Pana, a skłonił się ku mnie i wysłuchał mojego wołania.

2 Wyciągnął mnie ze strasznego dołu i z błota grząskiego1 i postawił moje stopy na skale2, i umocnił moje kroki.

  1. Ps 69,14-15.
  2. Ps 27,5; Mt 7,24-25.

3 I włożył w moje usta nową pieśń1, chwałę dla naszego Boga. Wielu to zobaczy i ulęknie się, i zaufa Panu.

  1. Ps 33,3; Obj 5,9; 14,3.

4 Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu swoją nadzieję1, a nie ma względu na pysznych ani na tych, którzy podążają za kłamstwem.

  1. Ps 2,12; 34,8.

5 Wiele uczyniłeś cudów, Panie, mój Boże, a twoich zamysłów wobec nas nikt nie potrafi wyliczyć przed tobą; gdybym chciał je opowiedzieć i ogłosić, jest ich więcej, niż zdołałbym wypowiedzieć1.

  1. Ps 71,15; Hi 5,9.

6 Ofiary i daru nie chciałeś1, lecz otworzyłeś mi uszy; nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzech.

  1. Ps 51,16; 1Sm 15,22; Jr 7,21-23; Oz 6,6; Mt 9,13; Hbr 10,5-7.

7 Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę, na początku księgi jest napisane o mnie1;

  1. Łk 24,44; J 5,39; Dz 10,43; Hbr 10,7.

8 Pragnę czynić twoją wolę, mój Boże, a twoje prawo jest w moim wnętrzu.

9 Głosiłem twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu; oto nie powściągałem moich ust; ty wiesz o tym, Panie.

10 Twojej sprawiedliwości nie kryłem w głębi serca, opowiadałem1 twoją wierność i zbawienie; nie taiłem twego miłosierdzia i prawdy w wielkim zgromadzeniu.

  1. Dz 20,20.27.

11 Dlatego ty, Panie, nie odmawiaj mi twej litości; twoje miłosierdzie i prawda niech mnie zawsze strzegą.

12 Otoczyły mnie bowiem nieszczęścia, których nie sposób zliczyć; dosięgły mnie moje nieprawości, tak że nie mogę ich przejrzeć; więcej ich niż włosów na mej głowie, więc serce we mnie ustaje.

13 Panie, racz mnie ocalić; Panie, pospiesz mi na pomoc.

14 Niech się zawiodą i zawstydzą wszyscy, którzy czyhają, by zatracić moją duszę; niech się cofną i zawstydzą ci, którzy mi źle życzą.

15 Niech będą spustoszeni wskutek swej hańby ci, którzy mi mówią: Ha, ha!

16 Niech się radują i weselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają; niech ci, którzy miłują twoje zbawienie, mówią zawsze: Niech Pan będzie wywyższony1.

  1. Ps 35,27; 70,4.

17 Ja wprawdzie jestem ubogi i nędzny, lecz Pan myśli o mnie. Ty jesteś moją pomocą i wybawicielem, mój Boże, nie zwlekaj.