Psalm 57

¹ Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini. Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną¹, bo moja dusza ufa tobie; w cieniu twoich skrzydeł² będę się chronił, aż przeminie nieszczęście.

1. Ps 51,1; 119,132.
2. Ps 17,8.

² Będę wołał do Boga Najwyższego¹, do Boga, który doprowadzi moją sprawę do końca².

1. Rdz 14,18; Ps 7,17; Mk 5,7; Hbr 7,1.
2. Ps 138,8; Flp 1,6; Hbr 13,21.

³ On ześle pomoc z nieba i wybawi mnie od urągania tego, który chce mnie pochłonąć. Sela. Ześle mi Bóg swoje miłosierdzie i prawdę¹.

1. Ps 25,10; 85,10; Prz 16,6; 20,28.

⁴ Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę wśród płonących, wśród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry.

⁵ Bądź wywyższony, Boże, ponad niebiosa¹, a twoja chwała ponad całą ziemię.

1. Ps 148,13; Ha 3,3.

⁶ Zastawili sidła na moje kroki, zgnębili moją duszę, wykopali przede mną dół, ale sami do niego wpadli. Sela.

⁷ Gotowe jest moje serce¹, Boże, gotowe jest moje serce; będę śpiewał i oddawał chwałę.

1. Ps 108,1.

⁸ Obudź się, moja chwało, obudź się, cytro i harfo; ja się zbudzę o świcie.

⁹ Będę cię wysławiał wśród ludu, Panie, będę ci śpiewał wśród narodów.

¹⁰ Bo wielkie jest twoje miłosierdzie, aż do niebios, i aż pod obłoki twoja prawda.

¹¹ Bądź wywyższony ponad niebiosa¹, Boże, a ponad całą ziemię twoja chwała.

1. w. 5.