Psalm 19

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida. Niebiosa głoszą chwałę Boga, a firmament obwieszcza dzieło jego rąk¹.

1. Ps 8,3; Rz 1,19-20.

² Dzień dniowi opowiada słowo, a noc nocy oznajmia wiedzę.

³ Nie ma języka ani mowy, w których nie słychać ich głosu.

⁴ Ich zasięg rozchodzi się po całej ziemi i na krańce świata ich słowa. Na nich wystawił namiot słońcu¹.

1. Rz 1,19-20; 10,18.

⁵ A ono wychodzi jak oblubieniec ze swojej komnaty¹, cieszy się jak mocarz, który rozpoczyna bieg.

1. Kaz 1,5.

⁶ Wyrusza z jednego krańca nieba i obchodzi je aż na drugi kraniec, a nic nie ukryje się przed jego żarem.

⁷ Prawo Pana¹ jest doskonałe, nawracające duszę²; świadectwo Pana pewne³, dające mądrość prostemu.

1. Ps 1,2; Ezd 7,10.
2. Ps 119,9; J 15,3; 2Tm 3,15-17.
3. Ps 93,5; Obj 19,10.

⁸ Nakazy Pana są prawe, radujące serce; przykazanie Pana czyste¹, oświecające oczy.

1. Ps 12,6; Prz 30,5.

⁹ Bojaźń Pana¹ jest czysta, trwająca na wieki; sądy Pana prawdziwe, wszystkie są słuszne.

1. Ps 111,10; 2Krn 19,7-9; Hi 28,28; Prz 1,7; 8,13; 14,27; 16,6; Dz 9,31.

¹⁰ Bardziej pożądane niż złoto¹, niż mnóstwo szczerego złota, i słodsze niż miód, nawet niż plaster miodu.

1. Ps 119,72.127.

¹¹ Także twój sługa jest przez nie pouczony, a kto ich przestrzega, otrzymuje wielką nagrodę.

¹² Lecz kto dostrzeże własne błędy? Oczyść mnie z tych, które są ukryte¹ przede mną.

1. Kpł 4,2; Jr 17,9.

¹³ Chroń też swego sługę od zuchwałych grzechów¹, aby nie panowały nade mną². Wtedy będę nienaganny i wolny od wielkiego przestępstwa.

1. Lb 15,28-31.
2. Ps 119,133.

¹⁴ Niech będą ci miłe słowa moich ust i rozmyślanie mego serca, Panie, moja Skało i mój Odkupicielu!