Psalm 53

¹ Przewodnikowi chóru, na Machalat. Psalm pouczający Dawida. Głupi mówi w swoim sercu: Nie ma Boga¹. Są zepsuci i czynią obrzydliwą nieprawość; nie ma nikogo, kto by czynił dobro².

1. Ps 14,1-3; 10,4-13; Rz 1,21.28.
2. Hi 15,16; Kaz 7,20; Mk 10,18; Rz 3,10-12.

² Bóg spojrzał z niebios na synów ludzkich, aby zobaczyć¹, czy jest ktoś rozumny i szukający Boga².

1. Ps 11,4; 33,13; Jr 16,17; 23,24.
2. Ps 10,4; 27,8; 1Krn 28,9; Iz 55,6; Rz 3,11.

³ Wszyscy zboczyli z drogi, wszyscy jednakowo znikczemnieli; nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego¹.

1. Rz 3,10-31.

⁴ Czyż są nierozumni czyniący nieprawość, którzy pożerają mój lud, jakby chleb jedli, a Boga nie wzywają?

⁵ Tam ogarnął ich strach, gdzie nie było powodu do strachu, Bóg bowiem rozproszył kości tych, którzy cię oblegali; ty okryjesz ich hańbą, bo Bóg nimi wzgardził.

⁶ Któż ześle z Syjonu zbawienie Izraelowi¹? Gdy Bóg odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i rozweseli się Izrael.

1. Ps 14,7.