Psalm 88

¹ Pieśń i psalm dla synów Korego, przewodnikowi chóru, na Machalat do śpiewania, pouczający, od Hemana Ezrachity. Panie, Boże mego zbawienia, we dnie i w nocy wołam do ciebie¹.

1. Łk 18,7.

² Niech dojdzie do ciebie moja modlitwa, nakłoń swego ucha na moje wołanie.

³ Moja dusza bowiem jest nasycona utrapieniem, a moje życie zbliża się do grobu¹.

1. Hi 33,22.

⁴ Zaliczono mnie do tych, którzy zstępują do dołu¹; stałem się jak człowiek bez siły.

1. Ps 28,1; 30,9; Iz 38,17-18; Ez 26,20.

⁵ Zaliczono mnie do umarłych; jestem jak zabici, którzy leżą w grobie, o których już nie pamiętasz¹ i którzy są odłączeni od twojej ręki.

1. Ps 31,12.

⁶ Strąciłeś mnie w najgłębszy dół, w ciemności, w głębie.

⁷ Twój gniew ciąży na mnie i przytłoczyłeś mnie wszystkimi twymi falami¹. Sela.

1. Ps 42,7.

⁸ Oddaliłeś ode mnie moich znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydą; jestem uwięziony i nie mam wyjścia¹.

1. Lm 3,7.

⁹ Moje oko płacze nad moim utrapieniem; wzywam cię, Panie, codziennie, wyciągam do ciebie swe ręce¹.

1. Ps 86,3.

¹⁰ Czy dla umarłych będziesz czynił cuda? Czy umarli powstaną¹, aby cię wysławiać²? Sela.

1. Hi 19,25-27; J 11,23-25; 1Kor 15,14-19.
2. Ps 6,5; 115,17; Iz 38,18-19.

¹¹ Czy w grobie będzie się opowiadać o twoim miłosierdziu, a o twojej wierności – w zniszczeniu?

¹² Czy twoje cuda pozna się w ciemnościach, a twoją sprawiedliwość w ziemi zapomnienia?

¹³ Lecz ja, Panie, do ciebie wołam; rankiem wita cię moja modlitwa.

¹⁴ Dlaczego, Panie, odrzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną swoje oblicze¹?

1. Mt 27,46; Mk 15,34.

¹⁵ Jestem strapiony i od młodości bliski śmierci; znoszę twoją grozę i trwożę się.

¹⁶ Twój srogi gniew spadł na mnie i wyniszczyła mnie twoja groza.

¹⁷ Ogarniają mnie co dzień jak woda, wszystkie mnie otaczają.

¹⁸ Oddaliłeś ode mnie przyjaciela i towarzysza¹, a moich znajomych – w ciemności.

1. Ps 31,11; 38,11; Hi 19,12-15.