Psalm 6

¹ Przewodnikowi chóru, na Neginot i Seminit. Psalm Dawida. Panie, nie karć mnie w swoim gniewie i nie karz mnie w swojej zapalczywości.

² Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem słaby; uzdrów mnie, Panie, bo moje kości drżą;

³ I moja dusza bardzo się zatrwożyła; lecz ty, Panie, jak długo jeszcze?

⁴ Zawróć, Panie, ocal moją duszę; wybaw mnie ze względu na twe miłosierdzie.

⁵ W śmierci bowiem nie ma pamięci o tobie, a w grobie¹ któż cię będzie wysławiać?

1. Ps 30,9; 115,17; Iz 38,18-19; Kaz 9,10; J 9,4.

⁶ Zmęczyłem się moim wzdychaniem, co noc zalewam łzami moje posłanie, moje łoże jest mokre od płaczu.

⁷ Moje oko zaćmiło się od smutku, zestarzało się z powodu wszystkich moich wrogów.

⁸ Odstąpcie ode mnie, wszyscy¹ czyniący nieprawość, bo Pan usłyszał głos mego płaczu.

1. Ps 119,115; 2Kor 6,14-18.

⁹ Usłyszał Pan moją prośbę, Pan przyjął moją modlitwę.

¹⁰ Niech się zawstydzą i bardzo zatrwożą wszyscy moi wrogowie, niech uciekną i będą pohańbieni w jednej chwili.