Psalm 69

¹ Przewodnikowi chóru, na Sosannim. Psalm Dawida. Wybaw mnie, Boże, bo wody sięgają aż do mojej duszy.

² Grzęznę w głębokim błocie, gdzie nie ma dna; dostałem się w głębokie wody i nurt mnie porywa.

³ Zmęczyłem się wołaniem, wyschło mi gardło; słabną moje oczy, gdy czekam na mojego Boga.

⁴ Więcej niż włosów na mojej głowie jest tych, którzy mnie nienawidzą bez powodu¹; ci, którzy niesłusznie są moimi wrogami i chcą mnie zniszczyć, wzmocnili się; musiałem zapłacić za to, czego nie zabrałem.

1. Ps 35,19; J 15,25.

⁵ Boże, ty znasz moją głupotę, a moje grzechy nie są ukryte przed tobą¹.

1. Jr 16,17.

⁶ Niech nie zaznają wstydu z mego powodu ci, którzy ciebie oczekują, Panie Boże zastępów, niech nie rumienią się z mego powodu ci, którzy ciebie szukają, Boże Izraela.

⁷ Bo dla ciebie znoszę urąganie, hańba okrywa moją twarz.

⁸ Stałem się obcy dla moich braci i cudzoziemcem dla synów mojej matki¹;

1. Mt 13,55-58; Mk 6,3-4; J 7,3-5.

⁹ Bo gorliwość o twój dom zżarła mnie¹ i spadły na mnie urągania urągających tobie².

1. J 2,14-16.
2. Rz 15,3.

¹⁰ Płakałem i umartwiałem postem swą duszę¹, a stało się to moją hańbą.

1. Ps 35,13; Dn 9,13; 1Kor 7,5.

¹¹ Założyłem wór pokutny jako szatę i stałem się dla nich pośmiewiskiem.

¹² Mówili o mnie ci, którzy siedzą w bramie, i byłem tematem pieśni¹ pijaków.

1. Hi 30,9.

¹³ Ale ja kieruję swoją modlitwę do ciebie, Panie¹, w czasie pomyślnym²; Boże, wysłuchaj mnie według twego wielkiego miłosierdzia, dla prawdy twego zbawienia.

1. Ps 3,4; Mt 6,9.
2. Iz 49,8; 2Kor 6,2.

¹⁴ Uwolnij mnie z błota, abym nie ugrzązł; ocal mnie od tych, którzy mnie nienawidzą, i z głębokich wód.

¹⁵ Niech nie zaleją mnie wezbrane wody ani nie pożre głębia i niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy.

¹⁶ Wysłuchaj mnie, Panie, bo dobre jest twoje miłosierdzie, według twojej wielkiej litości spójrz na mnie.

¹⁷ Nie zakrywaj twego oblicza przed swoim sługą, bo jestem w utrapieniu; wysłuchaj mnie czym prędzej.

¹⁸ Zbliż się do mojej duszy i wybaw ją, odkup mnie ze względu na mych wrogów.

¹⁹ Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i niesławę, przed tobą są wszyscy moi wrogowie.

²⁰ Hańba złamała moje serce, ogarnęło mnie przygnębienie; oczekiwałem współczującego, ale go nie było; szukałem pocieszającego, ale nie znalazłem.

²¹ Zamiast pokarmu podali mi żółć¹, a gdy pragnąłem, napoili mnie octem².

1. Mt 27,34.
2. Mk 15,36.

²² Niech ich stół stanie się dla nich sidłem, a ich pomyślność – pułapką.

²³ Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli, a ich biodra niech się zawsze chwieją¹.

1. Rz 11,10.

²⁴ Wylej na nich swoje oburzenie, a żar twego gniewu niech ich dosięgnie.

²⁵ Niech ich dom opustoszeje¹, w ich namiotach niech nikt nie mieszka.

1. Mt 23,38; Dz 1,20.

²⁶ Bo prześladują tego, którego ty uderzyłeś, i rozpowiadają o boleściach tych, których zraniłeś.

²⁷ Dodaj nieprawość do ich nieprawości i niech nie dostąpią twojej sprawiedliwości.

²⁸ Niech będą wymazani z księgi żyjących¹ i niech nie będą zapisani ze sprawiedliwymi.

1. Wj 32,32-33; Ml 3,16; Flp 4,3; Obj 3,5; 22,19.

²⁹ Ja zaś jestem strapiony i zbolały; niech twoje zbawienie, Boże, podniesie mnie.

³⁰ Będę chwalił imię Boga pieśnią, będę go wywyższał dziękczynieniem¹.

1. Ps 34,3; Kpł 22,29.

³¹ I będzie to milsze Panu niż wół¹ albo cielec rogaty z kopytami.

1. Ps 50,13-14.23; 1Tes 5,18; Hbr 13,15; 1P 2,5.

³² Pokorni to ujrzą i rozradują się¹, ożyje serce szukających Boga².

1. Ps 34,2.
2. Ps 22,26.

³³ Pan bowiem wysłuchuje ubogich i swymi więźniami nie gardzi.

³⁴ Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich porusza.

³⁵ Bóg bowiem wybawi Syjon i odbuduje miasta Judy¹; będą tam mieszkać i posiądą tę ziemię.

1. Ps 51,18; Iz 44,26.

³⁶ Także i potomstwo jego sług ją odziedziczy i zamieszkają w niej ci, którzy miłują jego imię.