Chapter 92
Psalm 92
1 Psalm i pieśń na dzień szabatu. Dobrą rzeczą jest wysławiać Pana i śpiewać twemu imieniu1, o Najwyższy.
- Ps 147,1.
2 Głosić rankiem twoje miłosierdzie, a nocami twoją wierność;
3 Na instrumencie o dziesięciu strunach, na cytrze i na harfie ze śpiewaniem.
4 Ty bowiem rozradowałeś mnie, Panie, twymi czynami; będę śpiewać o dziełach twoich rąk.
5 Jakże wielkie są twoje dzieła1, Panie; bardzo głębokie są twoje myśli2.
- Ps 40,5; 139,17.
- Iz 28,29; 55,8-9; Rz 11,33-34.
6 Prostak nie zna, a głupi tego nie rozumie:
7 Gdy niegodziwi wyrastają jak ziele i kwitną wszyscy czyniący nieprawość, to tylko po to, aby byli wykorzenieni aż na wieki1;
- Ps 37,1-2.35-38; Hi 12,6; 21,7; Jr 12,1-2; Ml 3,15.
8 Ty zaś, Panie, jesteś Najwyższy na wieki.
9 Oto bowiem twoi wrogowie, Panie, oto bowiem twoi wrogowie zginą, rozproszą się wszyscy czyniący nieprawość.
10 Ale mój róg wzniesiesz1 jak u jednorożca2, będę namaszczony świeżym olejem.
- Ps 89,17.24.
- Ps 22,21; Lb 23,22; Pwt 33,17; Hi 39,9-10.
11 I moje oko zobaczy nieszczęście tych, którzy na mnie czyhają; moje uszy usłyszą o klęsce złoczyńców, którzy powstają przeciwko mnie1.
- Ps 54,7; 59,10; 112,8.
12 Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie1.
- Ps 52,8; Iz 65,22; Oz 14,5-6.
13 Zasadzeni w domu Pana rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.
14 Nawet w starości wydadzą owoc, pełni sił i kwitnący;
15 Aby opowiadać, że Pan jest prawy; on jest moją skałą i nie ma w nim żadnej nieprawości1.
- Ps 145,17; Pwt 32,4; Rz 9,14.