Psalm 42

¹ Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający dla synów Korego. Jak jeleń pragnie wód strumieni, tak moja dusza pragnie ciebie, Boże.

² Moja dusza jest spragniona Boga¹, Boga żywego². Kiedy przyjdę i ukażę się przed obliczem Boga?

1. Ps 63,1; J 7,37.
2. 1Tes 1,9.

³ Łzy stały się dla mnie chlebem we dnie i w nocy¹, gdy mówią do mnie co dzień: Gdzie jest twój Bóg?

1. Ps 80,5; 102,9.

⁴ Wylewam swą duszę, gdy wspominam, jak krocząc w tłumie, szedłem z nimi do domu Bożego¹ wśród głosów radości i chwały, pośród świętującego tłumu.

1. Rdz 28,17; 1Krn 6,48; Kaz 5,1; Mt 12,4; 1Tm 3,15; 1P 4,17.

⁵ Dlaczego się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał za jego zbawcze oblicze.

⁶ Mój Boże, smuci się we mnie moja dusza, dlatego wspominam cię z ziemi Jordanu i Hermonu, z góry Misar.

⁷ Przepaść przyzywa przepaść szumem twoich upustów; wszystkie twoje fale i nawałnice przewalają się nade mną.

⁸ Lecz we dnie Pan udzieli mi swego miłosierdzia¹, a w nocy będzie we mnie jego pieśń i moja modlitwa do Boga mego życia.

1. Ps 44,4; 133,3.

⁹ Powiem Bogu, mojej skale¹: Czemu o mnie zapomniałeś? Czemu chodzę smutny z powodu ucisku wroga?

1. 1Sm 2,2.

¹⁰ Jak rana w moich kościach, tak mnie urągają moi wrogowie, gdy mówią do mnie każdego dnia: Gdzie jest twój Bóg¹?

1. Jl 2,17; Mi 7,10.

¹¹ Czemu się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał, gdyż on jest zbawieniem mego oblicza i moim Bogiem.