Chapter 49
Psalm 49
1 Przewodnikowi chóru. Psalm dla synów Korego. Słuchajcie tego wszystkie narody, nadstawcie ucha wszyscy mieszkańcy świata.
2 Zarówno wy, prości, jak i wy, możni; zarówno bogaty, jak i ubogi.
3 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślaniem mego serca będzie roztropność.
4 Nakłonię ucha ku przypowieści, przy harfie rozwiążę moją zagadkę.
5 Dlaczego mam się bać w dniach niedoli, gdy otacza mnie nieprawość tych, którzy mnie depczą?
6 Ci, którzy ufają swym bogactwom1 i chlubią się swym wielkim dostatkiem;
- Prz 23,5; Mk 10,24; Łk 12,19; 1Tm 6,17.
7 Nikt z nich w żaden sposób nie odkupi swego brata1 ani nie może dać Bogu za niego okupu;
- Mt 16,26; 1Tm 2,6; 1P 1,18.
8 (Kosztowny bowiem jest okup1 za ich dusze i nigdy się nie zdarzy);
- Ef 1,7; Kol 1,14; Hbr 9,12.
9 Aby żył na wieki i nie doznał zniszczenia.
10 Każdy bowiem widzi, że mądrzy umierają, tak samo jak ginie głupiec i prostak, i zostawiają obcym swoje bogactwa.
11 Myślą, że ich domy są wieczne, a ich mieszkania będą trwać z pokolenia na pokolenie; nazywają ziemie1 swymi imionami.
- 2Sm 18,18.
12 Lecz człowiek, choć otoczony czcią, nie przetrwa; podobny jest do bydląt, które giną.
13 Ich droga jest ich głupstwem, mimo to ich potomkowie pochwalają ich mowę. Sela.
14 Jak owce będą złożeni w grobie, śmierć ich pożre; prawi będą nad nimi panować o poranku1, ich postać zostanie zniszczona w grobie, gdy opuszczą swoje mieszkanie.
- Mt 13,43.
15 Ale Bóg wykupi moją duszę z mocy grobu1, bo mnie przyjmie2. Sela.
- Ps 16,10; 73,24; 86,13; 89,48; Oz 13,14; 1Kor 15,54-57.
- Ps 31,5; Dz 7,59.
16 Nie bój się, gdy się ktoś wzbogaci, gdy się rozmnoży sława jego domu;
17 Bo gdy umrze, niczego ze sobą nie weźmie i nie pójdzie za nim jego sława1.
- Hi 1,21; Kaz 5,15; Iz 10,3; Łk 12,20; 1Tm 6,7.
18 Chociaż za życia swej duszy pochlebiał i chwalono go, gdy dobrze się urządził;
19 Pójdzie jednak do grona swych ojców; nigdy nie ujrzą światła.
20 Człowiek, który jest otoczony czcią, a nie rozumie tego, podobny jest do bydląt, które giną1.
- Hi 4,21; Kaz 3,18-19.