¹ Senior Gaio charissimo, quem ego diligo in veritate.

² Charissime, de omnibus orationem facio prospere te ingredi, et valere, sicut prospere agit anima tua.

³ Gavisus sum valde venientibus fratribus, et testimonium perhibentibus veritati tuae, sicut tu in veritate ambulas.

⁴ Maiorem horum non habeo gratiam, quam ut audiam filios meos in veritate ambulare.

⁵ Charissime, fideliter facis quidquid operaris in fratres, et hoc in peregrinos,

⁶ qui testimonium reddiderunt charitati tuae in conspectu Ecclesiae: quos, benefaciens, deduces digne Deo.

⁷ Pro nomine enim eius profecti sunt, nihil accipientes a Gentibus.

⁸ Nos ergo debemus suscipere huiusmodi, ut cooperatores simus veritatis.

⁹ Scripsissem forsitan Ecclesiae: sed is, qui amat primatum gerere in eis, Diotrephes, non recipit nos.

¹⁰ propter hoc si venero, commonebo eius opera, quae facit: verbis malignis garriens in nos: et quasi non ei ista sufficiant: neque ipse suscipit fratres: et eos, qui suscipiunt, prohibet, et de Ecclesia eiicit.

¹¹ Charissime, noli imitari malum, sed quod bonum est. Qui benefacit, ex Deo est: qui malefacit, non videt Deum.

¹² Demetrio testimonium redditur ab omnibus, et ab ipsa veritate, sed et nos testimonium perhibemus: et nosti quoniam testimonium nostrum verum est.

¹³ Multa habui tibi scribere: sed nolui per atramentum et calamum scribere tibi.

¹⁴ Spero autem protinus te videre, et os ad os loquemur. Pax tibi. Salutant te amici. Saluta tu amicos nominatim.