Fangataham-pamonjena amin’ Andriamanitra sy fahatokiana Azy any am-pandosirana

¹ Ho an’ ny mpiventy hira. Al-jonathelem-rehokim. Miktama nataon’ i Davida, fony nisambotra azy tany Gata ny Filistina.

² Mamindrà fo amiko, Andriamanitra ô, fa misafoaka manenjika ahy ny olona; miady amiko mandrakariva izy ka mampahory ahy.

³ Misafoaka manenjika mandrakariva ny mpampahory ahy; maro tokoa no mirehareha miady amiko.

⁴ Amin’ ny andro atahorako no itokiako Anao.

⁵ Andriamanitra no iderako ny teniny; Andriamanitra no itokiako, ka tsy mba hatahotra aho; inona no hataon’ ny nofo amiko?

⁶ Manimba ny raharahako mandra-kariva ireny¹; ny heviny rehetra dia ny hanisy ratsy ahy ihany.

1. Na: Mamily ny teniko mandrakariva ireny.

⁷ Miangona izy, miery izy, mitsongo-dia ahy izy, satria mikendry ny aiko.

⁸ Amin’ izany faharatsiany izany moa hisy hahafahany va¹? Aripaho amin’ ny fahatezeranao ny firenena. Andriamanitra ô.

1. Na: Ny faharatsiana no atao-ny ho famonjena azy.

⁹ Manisa ny firenireneko Hianao; ataovy ao an-tavoahanginao ny ranomasoko; tsy eo amin’ ny bokinao va ireny?

¹⁰ Amin’ izay dia hiamboho ny fahavaloko amin’ ny andro hiantsoako Anao; izao dia fantatro, fa momba ahy Andriamanitra.

¹¹ Andriamanitra no iderako ny teniny; Jehovah no iderako ny teniny.

¹² Andriamanitra no itokiako; ka tsy mba hatahotra aho; inona no hataon’ ny olona amiko?

¹³ Nivoady taminao aho, Andriamanitra ô, dia hanatitra fanati-pisaorana ho Anao.

¹⁴ Fa efa nanafaka ny fanahiko tamin’ ny fahafatesana Hianao; eny, nanafaka ny tongotro Hianao mba tsy ho solafaka. Handehanako eo anatrehan’ Andriamanitra amin’ ny fahazavan’ ny velona¹.

1. Na: fahazavan’ aina.