Ny maharatsy ny miala amin’ Andriamanitra, ary ny mahatsara ny mihavana aminy

¹ Ho an’ ny mpiventy hira. Nataon’ i Davida, mpanompon’ i Jehovah.

² Ny ota milaza ato am-poko ny amin’ ny ratsy fanahy hoe¹: tsy misy fahatahorana an’ Andriamanitra ao aminy.

1. Na: Misy filazana ny ao am-pon’ ny ratsy fanahy manao hoe:

³ Fa miarahaba tena izy ny amin’ ny tsy hahitana ny helony ka hankahalana azy.

⁴ Ny tenin’ ny vavany dia faharatsiana sy fitaka; efa nihadala izy ka nitsahatra tsy hanao soa.

⁵ Faharatsiana no saintsaininy eo am-pandriany; mitsangana eo amin’ ny lalana tsy mety izy; ny ratsy tsy mba laviny akory.

⁶ Jehovah ô, mipaka amin’ ny lanitra ny famindram-ponao; mihatra amin’ ny rahona ny fahamarinanao.

⁷ Ny fahamarinanao dia tahaka ny tendrombohitra avo dia avo¹; ny fitsaranao dia toy ny lalina indrindra; ny olona sy ny biby dia samy vonjenao, Jehovah ô,

1. Heb tendrombohitr’ Andriamanitra.

⁸ Endrey ny hatsaran’ ny famindram-ponao, Andriamanitra ô! ka mialoka eo amin’ ny aloky ny elatrao ny zanak’ olombelona.

⁹ Voky ny matavy ao an-tranonao izy; ary ny ony fampifalianao no ampisotroanao azy.

¹⁰ Fa ao aminao no misy loharanon’ aina; ny fahazavanao no hahitanay fahazavana.

¹¹ Ampahareto amin’ izay mahalala Anao ny famindram-ponao, ary ny fahamarinanao amin’ ny mahitsy fo.

¹² Aoka tsy hanitsaka ahy ny tongotry ny mpiavonavona, na hampandositra ahy ny tanan’ ny ratsy fanahy.

¹³ Indreo! efa lavo ny mpanao ratsy; naripaka izy ka tsy maharina.