¹ Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;

² Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen!

³ Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders!

⁴ Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken;

⁵ Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:

⁶ Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend!

⁷ Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten!

⁸ Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten:

⁹ Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen.

¹⁰ En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond:

¹¹ Hij zeide: "Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel."

¹² Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd.

¹³ En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere,

¹⁴ Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil:

¹⁵ "Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!"

¹⁶ En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen,

¹⁷ Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf;

¹⁸ Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd.

¹⁹ Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld,

²⁰ Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los;

²¹ Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit.

²² En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten,

²³ Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham.

²⁴ Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers.

²⁵ Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden,

²⁶ Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen;

²⁷ En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham.

²⁸ Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel.

²⁹ Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen.

³⁰ Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning.

³¹ Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied.

³² Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land.

³³ Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond.

³⁴ Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers;

³⁵ Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker.

³⁶ Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht.

³⁷ Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter.

³⁸ Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen.

³⁹ En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten.

⁴⁰ Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel;

⁴¹ Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom:

⁴² Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan!

⁴³ Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich.

⁴⁴ Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken:

⁴⁵ Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden!