¹ Van David; bij het herinneringsoffer.

² Jahweh, tuchtig mij niet in uw toorn, Kastijd mij niet in uw gramschap:

³ Want uw pijlen hebben mij getroffen, Uw hand drukt zwaar op mij neer.

⁴ Er is geen gezonde plek aan mijn vlees om uw toorn, Niets gaafs aan mijn gebeente om mijn zonden;

⁵ Want mijn misdaden stapelen zich op mijn hoofd, En drukken mij neer als een loodzware last.

⁶ Mijn wonden stinken en dragen Om mijn verdwazing;

⁷ Ik ga gebukt en geknakt, Loop heel de dag maar treurend rond.

⁸ Mijn lenden zijn aan alle kanten ontstoken, Geen gezonde plek aan mijn vlees;

⁹ Ik ben uitgeput en gebroken, En snik het uit door het gekerm van mijn hart.

¹⁰ Heer, al mijn jammeren is U bekend, Mijn zuchten voor U niet verborgen;

¹¹ Wild bonst mijn hart, de kracht ontzinkt mij, Zelfs het licht van mijn ogen is heen.

¹² Mijn vrienden en makkers keren zich af om mijn plagen, En mijn verwanten staan op een afstand te spotten;

¹³ Die mijn leven belagen en mijn ongeluk zoeken, Bespreken mijn val, en belasteren mij de hele dag.

¹⁴ Maar ik ben als een dove, die het niet hoort, Als een stomme, die zijn mond niet opent,

¹⁵ Als een man, die niet luistert, En wiens mond geen antwoord meer weet.

¹⁶ Neen, Jahweh, ik verlaat mij op U: Antwoord Gij, mijn Heer en mijn God;

¹⁷ Want ik vrees, dat men zich vrolijk over mij maakt, Een grote mond tegen mij zet, nu mijn voeten wankelen.

¹⁸ Ja, ieder ogenblik dreig ik te vallen, Mijn ellende staat mij steeds voor de geest;

¹⁹ Want ik moet wel mijn misdaad bekennen, En bekommerd zijn over mijn schuld.

²⁰ En machtig zijn ook, die zonder reden mijn vijanden zijn, Talrijk, die mij onverdiend haten,

²¹ Die goed vergelden met kwaad, Mij ondanks mijn beste bedoeling bestrijden.

²² Jahweh, verlaat mij dus niet; Mijn God, blijf niet verre van mij!

²³ Kom mij spoedig te hulp, Mijn Heer en mijn Heil!