¹ Notam autem facimus vobis, fratres, gratiam Dei, quæ data est in Ecclesiis Macedoniæ:

² quod in multo experimento tribulationis abundantia gaudii ipsorum fuit, et altissima paupertas eorum abundavit in divitias simplicitatis eorum:

³ quia secundum virtutem testimonium illis reddo, et supra virtutem voluntarii fuerunt,

⁴ cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam, et communicationem ministerii, quod fit in Sanctos.

⁵ Et non sicut speravimus, sed semetipsos dederunt primum Domino, deinde nobis per voluntatem Dei,

⁶ ita ut rogaremus Titum: ut quemadmodum cœpit, ita et perficiat in vobis etiam gratiam istam.

⁷ Sed sicut in omnibus abundatis fide, et sermone, et scientia, et omni solicitudine, insuper et charitate vestra in nos, ut et in hac gratia abundetis.

⁸ Non quasi imperans dico: sed per aliorum solicitudinem, etiam vestræ charitatis ingenium bonum comprobans.

⁹ Scitis enim gratiam Domini nostri Iesu Christi, quoniam propter vos egenus factus est, cum esset dives, ut illius inopia vos divites essetis.

¹⁰ Et consilium in hoc do: hoc enim vobis utile est, qui non solum facere, sed et velle cœpistis ab anno priore:

¹¹ nunc vero et facto perficite: ut quemadmodum promptus est animus voluntatis, ita sit et perficiendi ex eo, quod habetis.

¹² Si enim voluntas prompta est, secundum id, quod habet, accepta est, non secundum id, quod non habet.

¹³ Non enim ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio, sed ex æqualitate.

¹⁴ In præsenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat: ut et illorum abundantia vestræ inopiæ sit supplementum, ut fiat æqualitas, sicut scriptum est:

¹⁵ Qui multum non abundavit: et qui modicum, non minoravit.

¹⁶ Gratias autem Deo, qui dedit eandem solicitudinem pro vobis in corde Titi,

¹⁷ quoniam exhortationem quidem suscepit: sed cum solicitior esset, sua voluntate profectus est ad vos.

¹⁸ Misimus etiam cum illo fratrem, cuius laus est in Evangelio per omnes Ecclesias:

¹⁹ non solum autem, sed et ordinatus est ab Ecclesiis comes peregrinationis nostræ in hanc gratiam, quæ ministratur a nobis ad Domini gloriam, et destinatam voluntatem nostram:

²⁰ devitantes hoc, ne quis nos vituperet in hac plenitudine, quæ ministratur a nobis.

²¹ Providemus enim bona non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus.

²² Misimus autem cum illis et fratrem nostrum, quem probavimus in multis sæpe solicitum esse: nunc autem multo solicitiorem, confidentia multa in vos,

²³ sive pro Tito, qui est socius meus, et in vos adiutor, sive fratres nostri, Apostoli Ecclesiarum, gloria Christi.

²⁴ Ostensionem ergo, quæ est charitatis vestræ, et nostræ gloriæ pro vobis, in illos ostendite in faciem Ecclesiarum.