Rozdział 3

¹ Dlatego nie mogąc tego dłużej znosić, postanowiliśmy sami pozostać w Atenach;

² A Tymoteusza¹, naszego brata, sługę Boga² i współpracownika w ewangelii Chrystusa posłaliśmy, aby was utwierdził i dodał wam otuchy w wierze;

1. Dz 16,1.
2. Rz 13,4.

³ Aby nikt się nie zachwiał wśród tych utrapień¹. Sami przecież wiecie, że do tego zostaliśmy wyznaczeni.

1. J 16,2; 1Kor 4,9; 2Tm 3,12; 1P 2,21.

⁴ Gdy bowiem byliśmy u was, zapowiadaliśmy wam, że będziemy cierpieć ucisk, co się też stało, jak wiecie.

⁵ Dlatego i ja, nie mogąc tego dłużej znosić, posłałem go, aby rozeznał się w waszej wierze, czy was kusiciel¹ czasem nie kusił, a nasza praca nie okazała się daremna.

1. Mt 4,3; 2Kor 2,11; 11,2-3; Jk 1,13-14.

⁶ Teraz zaś Tymoteusz wrócił od was do nas i zwiastował nam radosną wieść o waszej wierze i miłości, i o tym, że nas zawsze dobrze wspominacie, pragnąc nas widzieć, podobnie jak my was.

⁷ Dlatego dzięki wam, bracia, zostaliśmy pocieszeni przez waszą wiarę we wszelkim naszym ucisku i potrzebie.

⁸ Teraz bowiem żyjemy, jeśli wy trwacie w Panu¹.

1. Ga 5,1; Flp 4,1; 2Tes 2,15.

⁹ Jakie więc dziękczynienie możemy złożyć Bogu za was, za całą radość, jakiej z powodu was doznajemy przed naszym Bogiem;

¹⁰ Gdy w nocy i we dnie bardzo gorliwie¹ modlimy się, abyśmy mogli zobaczyć was osobiście i uzupełnić braki waszej wiary?

1. Łk 2,37; Dz 20,31; 1Tm 5,5; 2Tm 1,3.

¹¹ A sam Bóg i nasz Ojciec¹ i nasz Pan Jezus Chrystus niech utoruje naszą drogę do was.

1. Iz 63,16; 2Tes 2,16; 1Kor 1,3; Ga 1,3; Flp 4,20.

¹² Pan zaś niech sprawi, że będziecie wzrastać i obfitować w miłość do siebie nawzajem i do wszystkich, taką, jaką i my mamy do was;

¹³ Aby wasze serca zostały utwierdzone jako nienaganne w świętości wobec naszego Boga i Ojca na przyjście naszego Pana Jezusa Chrystusa wraz ze wszystkimi jego świętymi¹.

1. 1Tes 2,19; 4,15; 5,23; 1Kor 1,7; 2Tm 4,1; Jud 1,14.