Rozdział 4

¹ Ponadto, bracia, prosimy was i zachęcamy przez Pana Jezusa, abyście – według otrzymanego od nas pouczenia o tym, jak należy postępować i podobać się Bogu¹ – coraz bardziej w tym obfitowali.

1. Rz 8,8; Hbr 11,6.

² Wiecie przecież, jakie nakazy daliśmy wam przez Pana Jezusa.

³ Taka jest bowiem wola Boga¹, wasze uświęcenie², żebyście powstrzymywali się od nierządu³;

1. 1Tes 5,18; Mt 12,50; J 7,17; Rz 12,2; Ef 6,6.
2. J 17,17; 1Kor 1,30; 6,11; Ef 5,26; 2Tes 2,13.
3. BG wszeteczeństwa; Mt 15,19; Dz 15,20; 1Kor 5,9-10; 6,18; 7,2; Kol 3,5; Hbr 13,4.

⁴ Aby każdy z was umiał utrzymać swoje naczynie¹ w świętości i poszanowaniu;

1. Dz 9,15; Rz 9,21-23; 2Tm 2,20-21; 1P 3,7.

⁵ Nie w namiętności żądzy jak poganie, którzy nie znają Boga;

⁶ I aby nikt nie wykorzystywał i nie oszukiwał w żadnej sprawie swego brata, bo Pan jest mścicielem tego wszystkiego, jak wam to przedtem mówiliśmy i zaświadczaliśmy.

⁷ Bóg bowiem nie powołał nas do nieczystości, ale do świętości¹.

1. Kpł 11,44; Hbr 12,14; 1P 1,14-16.

⁸ A więc kto to odrzuca, odrzuca nie człowieka, lecz Boga, który nam też dał swego Ducha Świętego.

⁹ A o miłości braterskiej nie ma potrzeby wam pisać, bo sami zostaliście pouczeni przez Boga, aby się wzajemnie miłować¹.

1. J 15,12-17.

¹⁰ Czynicie to przecież względem wszystkich braci w całej Macedonii; ale zachęcamy was, bracia, żebyście coraz bardziej w nią obfitowali;

¹¹ I gorliwie starali się żyć spokojnie, dbać o swoje sprawy¹ i pracować własnymi rękami, jak wam nakazaliśmy;

1. 1P 4,15.

¹² Abyście uczciwie¹ postępowali wobec tych, którzy są na zewnątrz, i w niczym nie mieli niedostatku.

1. Rz 12,17; 1P 2,12.

¹³ A nie chcę, bracia, abyście byli w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli¹, abyście się nie smucili jak inni, którzy nie mają nadziei.

1. Dn 12,2; Mt 27,52; Łk 8,52; J 11,11-13; Dz 7,60; 13,36.

¹⁴ Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, to też tych, którzy zasnęli w Jezusie, Bóg przyprowadzi wraz z nim¹.

1. 2Kor 12,1-5; Pnp 2,10; 2Kor 5,8; 1Tes 5,10; Flp 1,21.23.

¹⁵ Bo to wam mówimy przez słowo Pana, że my, którzy pozostaniemy żywi do przyjścia Pana, nie wyprzedzimy tych, którzy zasnęli.

¹⁶ Gdyż sam Pan z okrzykiem, z głosem archanioła i dźwiękiem trąby Bożej¹ zstąpi z nieba, a zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi².

1. Wj 19,16-19; Za 9,14; 1Kor 15,52; Obj 1,10; 4,1.
2. 1Kor 15,23; Obj 20,5-6.

¹⁷ Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem¹.

1. J 14,3; 2Tm 4,1.8; Tt 2,13; 1P 1,7.

¹⁸ Dlatego pocieszajcie się wzajemnie tymi słowami.