¹ Nu sprak Jesus tot het volk en tot zijn leerlingen:

² Op de zetel van Moses zitten de schriftgeleerden en farizeën.

³ Onderhoudt en doet dus alles, wat ze u zeggen; maar handelt niet naar hun werken. Want ze zeggen het wel, maar ze doen het niet.

⁴ Ze binden zware en ondragelijke lasten bijeen, en leggen die op de schouders der mensen; maar zelf willen ze die met hun vinger niet aanraken.

⁵ Al hun werken verrichten ze om door de mensen opgemerkt te worden; ze maken hun gebedsriemen breed, en hun mantelkwasten groot.

⁶ Ze zijn op de eerste plaatsen bij feestmalen belust, op de eerste zetels in de synagogen,

⁷ en op de begroetingen op de markt, en willen door de mensen rabbi worden genoemd.

⁸ Neen, laat u geen rabbi noemen; want één is uw Meester, en allen zijt ge broeders.

⁹ Noemt ook niemand op aarde uw vader; want één is uw Vader, die in de hemelen is.

¹⁰ Laat u ook niet leraars noemen; want één is uw Leraar, de Christus.

¹¹ De grootste onder u moet uw dienaar zijn.

¹² Maar wie zich verheft, zal worden vernederd; wie zich vernedert, zal worden verheven.

¹³ Wee u, schriftgeleerden en farizeën; gij huichelaars, die het rijk der hemelen sluit voor de mensen. Want gij gaat er zelf niet in; en hen die er in willen, laat gij niet binnengaan.

¹⁴ Wee u, schriftgeleerden en farizeën; gij huichelaars, die het goed der weduwen verslindt onder het vertoon van lange gebeden. Daarom zult gij zo streng worden geoordeeld.

¹⁵ Wee u, schriftgeleerden en farizeën; gij huichelaars, die land en zee doorkruist, om één enkelen bekeerling te maken; maar als hij het geworden is, maakt gij hem tot een kind der hel, tweemaal erger dan gijzelf.

¹⁶ Wee u, blinde leiders, die zegt: Heeft iemand gezworen bij de tempel, dan is het niets; maar die zweert bij het goud van de tempel, is gebonden.

¹⁷ Dwazen en verblinden! Wat toch is meer, het goud of de tempel, waardoor het goud wordt geheiligd?

¹⁸ En: zweert men bij het altaar, dan is het niets; maar zweert men bij de offergave, die er op ligt, dan is men gebonden.

¹⁹ Verblinden! Wat toch is meer: de offergave of het altaar, waardoor de offergave wordt geheiligd?

²⁰ Wie dus zweert bij het altaar, zweert bij dit en bij al wat er op ligt.

²¹ En wie zweert bij de tempel, zweert bij deze en bij Hem, die er in woont.

²² En wie zweert bij de hemel, zweert bij Gods troon, en bij Hem, die erop is gezeten.

²³ Wee u, schriftgeleerden en farizeën; gij huichelaars, die tienden betaalt van muntkruid, anijs en komijn; maar die nalatig zijt in het voornaamste deel van de wet: rechtvaardigheid, barmhartigheid en goede trouw. Dit moet men doen, en het andere niet laten.

²⁴ Blinde leidslieden, die de mug uitzeeft, maar de kameel doorslokt.

²⁵ Wee u, schriftgeleerden en farizeën; gij huichelaars, die de beker en de schotel van buiten reinigt, terwijl ze van binnen vol schraapzucht en onmatigheid zijn.

²⁶ Blinde farizeën; reinigt eerst de beker en de schotel van binnen, opdat ook de buitenkant rein moge worden.

²⁷ Wee u, schriftgeleerden en farizeën; gij huichelaars. Want gij zijt gelijk aan witgepleisterde graven, die van buiten wel mooi zijn, maar van binnen vol doodsbeenderen en allerlei vuil.

²⁸ Zo schijnt ook gij van buiten rechtvaardig voor het oog van de mensen, maar van binnen zijt gij vol huichelarij en ongerechtigheid.

²⁹ Wee u, schriftgeleerden en farizeën; gij huichelaars, die grafsteden bouwt voor de profeten, de gedenktekens der rechtvaardigen versiert,

³⁰ en zegt: Zo wij hadden geleefd in de dagen onzer vaderen, dan zouden wij met hen geen deel hebben gehad aan de moord der profeten.

³¹ Gij getuigt dus tegen uzelf, dat gij zonen zijt van de moordenaars der profeten.

³² Welnu dan, maakt de maat uwer vaderen maar vol.

³³ Slangen, adderenbroed, hoe zult gij de helse verdoemenis ontkomen?

³⁴ Ziet, daarom zend Ik tot u profeten en wijzen en schriftgeleerden. Sommigen van hen zult gij doden en kruisigen, anderen geselen in uw synagogen, en van stad tot stad achtervolgen,

³⁵ opdat al het onschuldige bloed, dat op aarde is vergoten, over u moge komen: van het bloed van den rechtvaardigen Abel af, tot het bloed van Zakarias, den zoon van Barakias, dien gij gedood hebt tussen de tempel en het altaar.

³⁶ Voorwaar, Ik zeg u: neerkomen zal dit alles op dit geslacht.

³⁷ Jerusalem, Jerusalem, dat de profeten doodt, dat stenigt, die tot u zijn gezonden: hoe dikwijls heb Ik uw kinderen willen vergaderen, zoals een hen haar kuikens onder haar vleugels verzamelt; maar gij hebt niet gewild.

³⁸ Zie, uw huis zal in puin blijven liggen.

³⁹ En Ik zeg u: Van nu af zult gij Mij niet meer zien, totdat gij roept: Gezegend Hij, die komt in de naam des Heren.