¹ Bij het aanbreken van de morgen namen al de opperpriesters en de oudsten van het volk een beslissing tegen Jesus, om Hem te doen sterven.

² Ze lieten Hem binden, voerden Hem weg, en leverden Hem over aan den landvoogd Pilatus.

³ Toen zag Judas, die Hem verraden had, dat Hij veroordeeld was; hij kreeg spijt, bracht de dertig zilverlingen aan de opperpriesters en oudsten terug,

⁴ en zeide: Ik heb gezondigd, door onschuldig bloed te verraden. Maar ze zeiden: Wat gaat ons dat aan? Dat moet ge zelf maar weten.

⁵ Doch hij wierp de zilverlingen in de tempel, vluchtte weg, en ging zich verhangen.

⁶ De opperpriesters raapten de zilverlingen bijeen, en zeiden: Het is niet geoorloofd, ze in de schatkist te werpen, omdat het een bloedprijs is.

⁷ En ze besloten, daarvoor de akker van den pottenbakker te kopen als een begraafplaats voor de vreemdelingen.

⁸ Daarom wordt die akker tot op de dag van heden Bloedakker genoemd.

⁹ Toen werd vervuld, wat de profeet had gezegd: En ze namen de dertig zilverlingen, de prijs, waarop de kinderen van Israël Mij hebben geschat;

¹⁰ en zij gaven ze voor de akker van den pottenbakker, zoals de Heer Mij bevolen heeft.

¹¹ En toen Jesus voor den landvoogd stond, ondervroeg Hem de landvoogd en sprak: Zijt Gij de Koning der Joden? Jesus zeide hem: Ge zegt het.

¹² Maar toen Hij beschuldigd werd door de opperpriesters en oudsten, antwoordde Hij niets.

¹³ Daarom sprak Pilatus tot Hem: Hoort Gij niet, wat zware beschuldigingen ze tegen U inbrengen?

¹⁴ Maar Hij antwoordde hem op geen enkele beschuldiging, zodat het den landvoogd erg verbaasde.

¹⁵ Nu was de landvoogd gewoon, op de feestdagen een gevangene vrij te laten, naar keuze van het volk.

¹⁶ Men had toen een beruchten gevangene, Barabbas genaamd

¹⁷ Daar ze nu toch bijeen waren, sprak Pilatus hen toe: Wien wilt gij, dat ik u vrijlaat, Barabbas of Jesus, die Christus genoemd wordt?

¹⁸ Want hij begreep, dat ze Hem uit afgunst hadden overgeleverd.

¹⁹ Terwijl hij daar op de rechterstoel zat, liet zijn vrouw hem zeggen: Vergrijp u niet aan dezen rechtvaardige; want ik heb heden in een droom veel om Hem geleden.

²⁰ Intussen hitsten de opperpriesters en oudsten de menigte op, om Barabbas te vragen en Jesus te doen sterven.

²¹ Nu nam de landvoogd het woord, en sprak: Wien van de twee wilt gij, dat ik u vrijlaat? Ze zeiden: Barabbas.

²² Pilatus zeide tot hen: Wat zal ik dan met Jesus doen, die Christus genoemd wordt?

²³ Allen riepen: Kruisig Hem! De landvoogd zei hun: Wat voor kwaad heeft Hij dan gedaan? Maar ze schreeuwden nog harder: Kruisig Hem.

²⁴ Toen Pilatus zag, dat hij niet slaagde, maar dat de opschudding groter werd, nam hij water, waste zijn handen ten aanschouwen van het volk, en sprak: Ik ben onschuldig aan het bloed van dezen rechtvaardige; gij moet het verantwoorden.

²⁵ Heel het volk antwoordde: Zijn bloed kome over ons en over onze kinderen.

²⁶ Toen liet Pilatus Barabbas vrij, maar Jesus liet hij geselen, en gaf Hem over, om te worden gekruisigd.

²⁷ Daarop namen de soldaten van den landvoogd Jesus mee in het rechthuis, en verzamelden de hele bende om Hem heen.

²⁸ Ze trokken Hem de kleren uit, en hingen Hem een scharlaken mantel om;

²⁹ ze vlochten een kroon van doornen, zetten die op zijn hoofd, en gaven Hem een rietstok in de rechterhand; ze knielden voor Hem neer, bespotten Hem, en zeiden: Wees gegroet, Koning der Joden.

³⁰ Ze bespuwden Hem, namen de rietstok, en sloegen Hem op het hoofd.

³¹ En nadat ze Hem hadden bespot, deden ze Hem de mantel af, trokken Hem zijn kleren aan, en voerden Hem weg ter kruisiging.

³² Terwijl ze nu uittrokken, ontmoetten ze een man van Cyrene, Simon genaamd; hem dwongen ze, zijn kruis te dragen.

³³ Zo kwamen ze op een plaats, die Gólgota of schedelplaats heet.

³⁴ Nu gaven ze Hem wijn te drinken met gal vermengd; maar toen Hij het geproefd had, wilde Hij niet drinken.

³⁵ Na Hem gekruisigd te hebben, verdeelden ze zijn klederen bij het lot; opdat vervuld zou worden, wat door den profeet is gezegd. "Ze hebben mijn klederen onder elkander verdeeld, en over mijn gewaad het lot geworpen."

³⁶ Ze zetten zich daar neer, en bewaakten Hem.

³⁷ Boven zijn hoofd hadden ze een opschrift gehecht met de reden van zijn veroordeling: Dit is Jesus, de koning der Joden.

³⁸ Tegelijk met Hem werden twee rovers gekruisigd; één aan de rechterhand, en één aan de linker.

³⁹ En zij die voorbij gingen, hoonden Hem, schudden het hoofd.

⁴⁰ en zeiden: Gij, die Gods tempel afbreekt en in drie dagen weer opbouwt, red Uzelf; indien Gij Gods Zoon zijt, kom dan af van het kruis.

⁴¹ Zo bespotten Hem ook de opperpriesters met de schriftgeleerden en oudsten. Ze zeiden:

⁴² Anderen heeft Hij gered. Zichzelf kan Hij niet redden; als Hij koning van Israël is, laat Hem dan afkomen van het kruis, en we geloven in Hem.

⁴³ Hij heeft zijn vertrouwen gesteld op God; laat Deze Hem nu bevrijden, wanneer Hij Hem genegen is. Hij heeft toch gezegd: Ik ben Gods Zoon.

⁴⁴ Zo ook beschimpten Hem de rovers, die met Hem waren gekruisigd.

⁴⁵ Van het zesde uur af tot het negende toe viel de duisternis neer over het hele land.

⁴⁶ Omstreeks het negende uur riep Jesus met luider stem: Eli, Eli, lamma sabaktáni; dat is: "Mijn God, mijn God, waarom verlaat Gij Mij!"

⁴⁷ Sommigen die daar stonden, hoorden het, en zeiden: Hij roept Elias.

⁴⁸ Aanstonds liep één hunner heen, nam een spons, vulde ze met azijn, stak ze op een riet, en gaf Hem te drinken.

⁴⁹ Maar de anderen zeiden: Wacht, laat ons eens zien, of Elias Hem komt bevrijden.

⁵⁰ Nog eenmaal riep Jesus met luider stem, en gaf de geest.

⁵¹ En zie, het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeën van boven tot onder: de aarde beefde, en de steenrotsen spleten vaneen;

⁵² de graven gingen open, en vele lichamen van ontslapen heiligen verrezen;

⁵³ ze verlieten de graven, kwamen na zijn opstanding in de heilige stad, en verschenen aan velen.

⁵⁴ Toen nu de honderdman, en die met hem Jesus bewaakten, de aardbeving met wat er verder gebeurde bemerkten, verschrokken ze hevig en zeiden: Ja, waarachtig, Hij was Gods Zoon.

⁵⁵ Vele vrouwen, die Jesus van Galilea af waren gevolgd om Hem te dienen, stonden daar van verre toe te zien;

⁵⁶ onder anderen Maria Magdalena, Maria de moeder van Jakobus en Josef, en de moeder van de zonen van Zebedeüs.

⁵⁷ Tegen de avond kwam een rijk man, uit Arimatea afkomstig en Josef genaamd, die eveneens leerling van Jesus was;

⁵⁸ hij begaf zich naar Pilatus, en vroeg het lichaam van Jesus. Pilatus beval, hem het lichaam te geven.

⁵⁹ Josef nam het lichaam, en wikkelde het in een rein lijnwaad.

⁶⁰ Hij legde het in zijn eigen nieuw graf, dat hij in de rots had gehouwen, rolde een grote steen voor de ingang van het graf, en ging heen.

⁶¹ Maria Magdalena en de andere Maria waren daarbij tegenwoordig, en zaten tegenover het graf.

⁶² De dag daarna, dat is na de Vrijdag, kwamen de opperpriesters en farizeën bij Pilatus bijeen.

⁶³ en zeiden: Heer, we herinneren ons, dat deze bedrieger, toen Hij nog leefde, gezegd heeft: Na drie dagen zal Ik verrijzen.