¹ Mi konsilas do, antaŭ ĉio, fari petegojn, preĝojn, propetadojn, dankojn por ĉiuj;

² por reĝoj kaj ĉiuj eminentuloj, por ke ni vivadu trankvile kaj kviete en plena pieco kaj seriozeco.

³ Tio estas bona kaj akceptebla antaŭ Dio, nia Savanto,

⁴ kiu volas, ke ĉiuj homoj estu savitaj kaj venu al la scio de la vero.

⁵ Ĉar ekzistas unu Dio, kaj unu interulo inter Dio kaj homoj, homo, Kristo Jesuo,

⁶ kiu sin donis kiel elaĉetaĵon por ĉiuj, ateston elmontrotan en konvenaj tempoj;

⁷ por kio mi estas nomita predikisto kaj apostolo (mi diras la veron, mi ne mensogas), instruisto por la nacianoj en fido kaj vero.

⁸ Mi deziras do, ke la viroj preĝu en ĉiu loko, levante sanktajn manojn, sen kolero kaj disputado.

⁹ Tiel same, ke virinoj sin vestu per decaj vestoj, kun modesteco kaj sobreco; ne kun harplektaĵoj, aŭ oro, aŭ perloj, aŭ multekostaj vestoj;

¹⁰ sed (kio konvenas al virinoj konfesantaj la piecon) per bonfaroj.

¹¹ Virino lernu en kvieteco kun ĉia submetiĝo.

¹² Sed mi ne permesas al virino instruadi, nek regi super viro, sed esti en kvieteco.

¹³ Ĉar Adam kreiĝis la unua, poste Eva;

¹⁴ kaj Adam ne trompiĝis; sed la virino, trompite, falis en pekon;

¹⁵ sed ŝi saviĝos per la naskado, se ili daŭras en fido kaj amo kaj sanktiĝo kun sobreco.