Rozdział 2

¹ Zachęcam więc przede wszystkim, aby zanoszone były prośby¹, modlitwy, wstawiennictwa² i dziękczynienia za wszystkich ludzi;

1. Ps 28,2; Hbr 5,7.
2. Jr 7,16; Hbr 7,25.

² Za królów i za wszystkich sprawujących władzę, abyśmy mogli prowadzić życie ciche i spokojne, z całą pobożnością i uczciwością.

³ Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Boga, naszego Zbawiciela¹;

1. Tt 1,3-4; 2,10.13; 3,4.6; Jud 1,25.

⁴ Który chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni¹ i doszli do poznania prawdy.

1. Iz 45,22; 55,1; Ez 18,23; 2P 3,9.

⁵ Jeden bowiem jest Bóg¹, jeden też pośrednik² między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus;

1. 1Kor 8,6; Jk 2,19.
2. Ga 3,20; Hbr 7,25; 9,15; 12,24; 1J 2,1.

⁶ Który wydał samego siebie¹ na okup za wszystkich, na świadectwo we właściwym czasie.

1. Ga 1,4; 2,20; Ef 5,25; Tt 2,14.

⁷ Ze względu na nie zostałem ustanowiony kaznodzieją¹ i apostołem – mówię prawdę w Chrystusie, nie kłamię – nauczycielem pogan w wierze i prawdzie.

1. Kaz 1,1; Rz 10,14; 2P 2,5.

⁸ Chcę więc, aby mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste¹, bez gniewu i sporu.

1. Ps 141,2.

⁹ Podobnie też kobiety niech się zdobią ubiorem przyzwoitym, ze wstydliwością i umiarem, nie z zaplatanymi włosami albo złotem, albo perłami, albo kosztownymi strojami¹;

1. 1P 3,3-5.

¹⁰ Lecz dobrymi uczynkami, jak przystoi kobietom, które uznają się za pobożne.

¹¹ Kobieta niech się uczy w cichości¹, w pełnej uległości².

1. Hi 29,21; Kaz 3,7; Iz 41,1; Ha 2,20; Dz 22,2; 1Kor 14,28.34.
2. Ef 5,24; 1P 3,1.

¹² Nie pozwalam zaś kobiecie nauczać ani mieć władzy nad mężczyzną, lecz aby trwała w cichości.

¹³ Bo Adam został stworzony najpierw, potem Ewa.

¹⁴ I nie Adam został zwiedziony, lecz kobieta, gdy została zwiedziona¹, popadła w przestępstwo.

1. Rdz 3,6; 2Kor 11,3.

¹⁵ Lecz będzie zbawiona¹ przez rodzenie dzieci, jeśli zostaną w wierze, miłości i świętości z umiarem.

1. 1Tm 4,16; Dz 27,20; Ps 34,6.