Rozdział 5

¹ Starszego człowieka nie strofuj, lecz nakłaniaj jak ojca, młodszych – jak braci;

² Starsze kobiety – jak matki, młodsze – jak siostry, z całą czystością.

³ Okazuj szacunek¹ wdowom, które rzeczywiście są wdowami.

1. 1Tm 5,17; Wj 20,12; Mt 15,6.

⁴ Jeśli zaś jakaś wdowa ma dzieci lub wnuki, niech się one najpierw uczą być pobożnymi względem własnego domu i odwzajemniać się rodzicom; jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Boga.

⁵ Ta zaś, która rzeczywiście jest wdową i jest osamotniona, pokłada nadzieję w Bogu i trwa w prośbach i modlitwach we dnie i w nocy.

⁶ Lecz ta, która oddaje się rozkoszom, jest martwa¹, chociaż żyje.

1. Obj 3,1.

⁷ To więc nakazuj, żeby były nienaganne.

⁸ A jeśli ktoś nie dba o swoich, a zwłaszcza o domowników¹, ten wyparł się wiary i gorszy jest od niewierzącego.

1. 2Kor 12,14.

⁹ Do wdów niech będzie zaliczona taka, która nie ma mniej niż sześćdziesiąt lat, była żoną jednego męża;

¹⁰ Znana¹ z dobrych uczynków, jeśli wychowała dzieci, jeśli udzielała gościny, jeśli obmywała nogi świętym, jeśli wspomagała strapionych, jeśli wykonywała każdy dobry uczynek.

1. 1Tm 3,7; Dz 6,3; 10,22; 3J 1,12.

¹¹ Natomiast młodszych wdów do nich nie zaliczaj, bo gdy rozkosze odwodzą je od Chrystusa, chcą wyjść za mąż;

¹² Ściągając na siebie potępienie¹, ponieważ odrzuciły pierwszą wiarę.

1. Rz 13,2; 1Kor 11,34; Jk 3,1.

¹³ Co więcej, uczą się bezczynności, chodząc od domu do domu, i nie tylko są bezczynne, lecz też gadatliwe, wścibskie, mówiące to, co nie wypada.

¹⁴ Chcę więc, żeby młodsze wychodziły za mąż, rodziły dzieci, zajmowały się domem, nie dawały przeciwnikowi żadnego powodu do obmowy.

¹⁵ Już bowiem niektóre odwróciły się i poszły za szatanem¹.

1. Obj 12,9.

¹⁶ A jeśli jakiś wierzący lub wierząca ma w rodzinie wdowy, niech im pomaga, aby kościół nie był obciążony i mógł przyjść z pomocą tym, które rzeczywiście są wdowami.

¹⁷ Starsi¹, którzy dobrze przewodzą², niech będą uważani za godnych podwójnej czci, a zwłaszcza ci, którzy pracują w słowie i w nauce³.

1. Dz 14,23; 20,17; Tt 1,5; Jk 5,14; 1P 5,1.
2. Hbr 13,7.17.24.
3. 1Tes 5,12-13; Rz 15,27; 1Kor 9,5-14; Ga 6,6.

¹⁸ Mówi bowiem Pismo: Młócącemu wołowi nie zawiążesz pyska¹, oraz: Godny jest robotnik swojej zapłaty².

1. Pwt 25,4; 1Kor 9,9.
2. Kpł 19,13; Łk 10,7.

¹⁹ Nie przyjmuj oskarżenia przeciwko starszemu, chyba że na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków¹.

1. Pwt 19,15; Mt 18,16; Hbr 10,28.

²⁰ A tych, którzy grzeszą, strofuj w obecności wszystkich, aby i inni się bali.

²¹ Zaklinam cię wobec Boga i Pana Jezusa Chrystusa, i wybranych aniołów, abyś tego przestrzegał, nie mając względu na osoby¹, nie kierując się stronniczością.

1. Pwt 1,17.

²² Rąk na nikogo pospiesznie nie wkładaj¹ ani nie bądź uczestnikiem cudzych grzechów². Siebie samego zachowaj czystym.

1. 1Tm 4,14; Dz 6,6; Hbr 6,2.
2. Ef 5,11; 2J 1,11.

²³ Samej wody już nie pij, ale używaj trochę wina ze względu na twój żołądek i częste niedomagania.

²⁴ Grzechy niektórych ludzi są jawne, jeszcze zanim zostaną osądzone, a za niektórymi idą w ślad.

²⁵ Podobnie dobre uczynki są jawne, a te, które nie są, pozostać w ukryciu nie mogą.