Rozdział 4

¹ A Duch otwarcie mówi, że w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, dając posłuch zwodniczym duchom i naukom demonów¹;

1. 2Tm 3,1; 4,3; 2P 2,1; Jud 1,4.

² Mówiąc kłamstwo w obłudzie, mając napiętnowane sumienie¹;

1. Rz 1,28; Ef 4,19.

³ Zabraniając wstępować w związki małżeńskie¹, nakazując powstrzymywać się od pokarmów², które Bóg stworzył, aby je przyjmowali z dziękczynieniem wierzący i ci, którzy poznali prawdę.

1. 1Kor 7,28.39; Hbr 13,4.
2. Rz 14,3.17; 1Kor 8,8.

⁴ Wszelkie bowiem stworzenie Boże jest dobre i nie należy odrzucać niczego, co się przyjmuje z dziękczynieniem.

⁵ Uświęcone bowiem zostaje przez słowo Boże i modlitwę.

⁶ Przedkładając to braciom, będziesz dobrym sługą Chrystusa Jezusa, wykarmionym słowami wiary i dobrej nauki¹, za którą poszedłeś.

1. Prz 4,2; J 7,16-17; 1Tm 1,10; 6,3; Tt 2,1.

⁷ Odrzucaj natomiast pospolite i babskie baśnie. Sam zaś ćwicz się w pobożności.

⁸ Ćwiczenie cielesne bowiem przynosi niewiele pożytku, lecz pobożność do wszystkiego jest przydatna, gdyż zawiera obietnicę życia obecnego i przyszłego.

⁹ Wiarygodne to słowa i godne całkowitego przyjęcia.

¹⁰ Dlatego pracujemy i jesteśmy lżeni, że pokładamy nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawicielem¹ wszystkich ludzi², zwłaszcza wierzących.

1. J 4,42; 1J 4,14.
2. Mt 19,11; J 1,7; Dz 17,30; Rz 5,12.18; Ga 6,10; 1Tm 2,4.

¹¹ To nakazuj i tego nauczaj.

¹² Niech nikt nie lekceważy twego młodego wieku; lecz bądź dla wierzących przykładem¹ w mowie, w postępowaniu, w miłości, w duchu, w wierze, w czystości.

1. Tt 2,7.

¹³ Dopóki nie przyjdę, pilnuj czytania, zachęcania i nauki.

¹⁴ Nie zaniedbuj daru¹, który jest w tobie, który został ci dany przez proroctwo wraz z nałożeniem rąk starszych².

1. BG Bożego; 2Tm 1,6.
2. Pwt 34,9; Dz 6,6; 13,3; 1Tm 5,22; Hbr 6,2.

¹⁵ O tym rozmyślaj, temu się oddawaj, aby twoje postępy były widoczne dla wszystkich.

¹⁶ Pilnuj samego siebie i nauki, trwaj w tych rzeczach, bo to czyniąc, i samego siebie zbawisz, i tych, którzy cię słuchają.