¹ Deponentes igitur omnem malitiam, et omnem dolum, et simulationes, et invidias, et omnes detractiones,

² sicut modo geniti infantes, rationabiles sine dolo lac concupiscite: ut in eo crescatis in salutem:

³ si tamen gustastis quoniam dulcis est Dominus.

⁴ Ad quem accedentes lapidem vivum, ab hominibus quidem reprobatum, a Deo autem electum, et honorificatum:

⁵ et ipsi tamquam lapides vivi superaedificamini, domos spirituales, sacerdotium sanctum, offerre spirituales hostias, acceptabiles Deo per Iesum Christum:

⁶ Propter quod continet Scriptura: Ecce pono in Sion lapidem summum angularem probatum, electum, pretiosum: et qui crediderit in eum, non confundetur.

⁷ Vobis igitur honor credentibus: non credentibus autem lapis, quem reprobaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli:

⁸ et lapis offensionis, et petra scandali his, qui offendunt verbo, nec credunt in quo et positi sunt.

⁹ Vos autem genus electum, regale sacerdotium, gens sancta, populus acquisitionis: ut virtutes annuncietis eius, qui de tenebris vos vocavit in admirabile lumen suum.

¹⁰ Qui aliquando non populus Dei, nunc autem populus Dei: qui non consecuti misericordiam, nunc autem misericordiam consecuti.

¹¹ Charissimi, obsecro vos tamquam advenas et peregrinos abstinere vos a carnalibus desideriis, quae militant adversus animam,

¹² conversationem vestram inter Gentes habentes bonam: ut in eo, quod detrectant de vobis tamquam de malefactoribus, ex bonis operibus vos considerantes, glorificent Deum in die visitationis.

¹³ Subiecti igitur estote omni humanae creaturae propter Deum: sive regi quasi praecellenti:

¹⁴ sive ducibus tamquam ab eo missis ad vindictam malefactorum, laudem vero bonorum:

¹⁵ quia sic est voluntas Dei, ut benefacientes obmutescere faciatis imprudentium hominum ignorantiam:

¹⁶ quasi liberi, et non quasi velamen habentes malitiae libertatem, sed sicut servi Dei.

¹⁷ Omnes honorate: fraternitatem diligite: Deum timete: Regem honorificate.

¹⁸ Servi subditi estote in omni timore dominis, non tantum bonis et modestis, sed etiam dyscolis.

¹⁹ Haec est enim gratia, si propter Dei conscientiam sustinet quis tristitias, patiens iniuste.

²⁰ Quae enim est gratia, si peccantes, et colaphizati suffertis? sed si bene facientes patienter sustinetis: haec est gratia apud Deum.

²¹ In hoc enim vocati estis: quia et Christus passus est pro nobis, vobis relinquens exemplum ut sequamini vestigia eius.

²² qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore eius:

²³ qui cum malediceretur, non maledicebat: cum pateretur, non comminabatur: tradebat autem iudicanti se iniuste:

²⁴ qui peccata nostra ipse pertulit in corpore suo super lignum: ut peccatis mortui, iustitiae vivamus: cuius livore sanati estis.

²⁵ Eratis enim sicut oves errantes, sed conversi estis nunc ad pastorem, et episcopum animarum vestrarum.