Rozdział 3

¹ Podobnie żony, bądźcie poddane swoim mężom¹, aby nawet ci, którzy nie wierzą słowu, przez postępowanie² żon zostali pozyskani³ bez słowa;

1. Ef 5,22; Kol 3,18.
2. BG pobożne
3. 1Kor 7,16; 9,19-22; Tt 2,5; Jk 5,19-20.

² Widząc wasze czyste, pełne bojaźni postępowanie¹.

1. w. 16; 1P 1,15; 2,12; 1Tm 4,12.

³ Niech waszą ozdobą¹ nie będzie to, co zewnętrzne: zaplatanie włosów, obłożenie się złotem lub strojenie w szaty;

1. 1Tm 2,9-10.

⁴ Lecz ukryty, wewnętrzny człowiek¹ w niezniszczalnej ozdobie łagodności i spokoju ducha, który jest cenny w oczach Boga.

1. Ps 51,6; Rz 2,29.

⁵ Tak bowiem niegdyś przyozdabiały się święte kobiety¹, pokładające nadzieję w Bogu, będąc poddane swoim mężom.

1. Prz 31,10.

⁶ Tak też Sara była posłuszna Abrahamowi, nazywając go panem¹. Jej córkami jesteście wy, jeśli tylko dobrze czynicie i nie dajecie się niczym zastraszyć.

1. Rdz 18,12.

⁷ Podobnie wy, mężowie¹, żyjcie z nimi umiejętnie, okazując im szacunek jako słabszemu naczyniu kobiecemu i jako tym, które współdziedziczą łaskę życia, aby wasze modlitwy nie doznały przeszkód².

1. Ml 2,14-16; 1Kor 7,3; Ef 5,25-33; Kol 3,19.
2. Prz 21,13; 28,27.

⁸ Na koniec zaś wszyscy bądźcie jednomyślni¹, współczujący, miłujący braci, miłosierni i uprzejmi.

1. Rz 15,6; 2Kor 13,11; Flp 1,27.

⁹ Nie oddawajcie złem za zło ani obelgą za obelgę. Przeciwnie, błogosławcie, gdyż wiecie, że do tego zostaliście powołani, abyście odziedziczyli błogosławieństwo¹.

1. Mt 5,44.

¹⁰ Kto bowiem chce miłować życie i oglądać dni dobre, niech powstrzyma język od zła, a usta od podstępnej mowy.

¹¹ Niech odwróci się od zła i czyni dobro, niech szuka pokoju i dąży do niego.

¹² Oczy Pana bowiem zwrócone są na sprawiedliwych¹, a jego uszy ku ich prośbom, lecz oblicze Pana przeciwko tym, którzy źle czynią.

1. 2Krn 16,9; Ps 11,4; Prz 15,4.

¹³ Kto wyrządzi wam zło, jeśli będziecie naśladowcami dobra?

¹⁴ Ale jeśli nawet cierpicie dla sprawiedliwości, błogosławieni jesteście¹. Nie bójcie się ich gróźb ani się nie lękajcie.

1. 1P 2,19-20; 4,14; Mt 5,10.

¹⁵ Lecz Pana Boga uświęcajcie¹ w waszych sercach i bądźcie zawsze gotowi udzielić odpowiedzi każdemu, kto domaga się od was uzasadnienia waszej nadziei, z łagodnością i bojaźnią.

1. Lb 20,12.

¹⁶ Miejcie czyste sumienie, aby za to, że mówią o was źle, jak o złoczyńcach, zostali zawstydzeni ci, którzy zniesławiają wasze dobre postępowanie w Chrystusie.

¹⁷ Lepiej bowiem – jeśli taka jest wola Boga – cierpieć, czyniąc dobrze, aniżeli czyniąc źle¹.

1. 1P 4,19.

¹⁸ Gdyż i Chrystus raz¹ za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przyprowadzić do Boga; uśmiercony w ciele, lecz ożywiony Duchem;

1. Hbr 9,12.26-28; 10,10-14.

¹⁹ W którym poszedł i głosił też duchom będącym w więzieniu;

²⁰ Niegdyś nieposłusznym, gdy za dni Noego¹ raz oczekiwała Boża cierpliwość, kiedy budowano arkę, w której niewiele, to jest osiem dusz, zostało uratowanych przez wodę.

1. Rdz 6,3-8; Mt 24,37-39; Łk 17,26-27.

²¹ Teraz też chrzest, będąc tego odbiciem¹, zbawia nas² – nie jest usunięciem cielesnego brudu, ale odpowiedzią czystego sumienia wobec Boga – przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

1. Rz 5,14.
2. 2Tm 1,9; Tt 3,5.

²² Który, poszedłszy do nieba, jest po prawicy Boga¹, a zostali mu poddani aniołowie, zwierzchności i moce.

1. Mk 16,19; Dz 2,34.