Rozdział 7

¹ Potem zobaczyłem czterech aniołów stojących na czterech krańcach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi¹, aby wiatr nie wiał na ziemię ani na morze, ani na żadne drzewo.

1. Dn 7,2.

² I zobaczyłem innego anioła wstępującego od wschodu słońca, który miał pieczęć Boga żywego i zawołał donośnym głosem do czterech aniołów, którym pozwolono wyrządzać szkodę ziemi i morzu:

³ Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, dopóki nie opieczętujemy sług naszego Boga na ich czołach¹.

1. Obj 9,4; 14,1; Ez 9,4.

⁴ I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela¹:

1. Obj 14,1; 21,12; Rdz 49,28; Wj 28,21; 1Krl 18,31; Ez 47,13; Mt 19,28.

⁵ Z pokolenia Judy dwanaście tysięcy opieczętowanych, z pokolenia Rubena dwanaście tysięcy opieczętowanych, z pokolenia Gada dwanaście tysięcy opieczętowanych;

⁶ Z pokolenia Asera dwanaście tysięcy opieczętowanych, z pokolenia Neftalego dwanaście tysięcy opieczętowanych, z pokolenia Manassesa dwanaście tysięcy opieczętowanych;

⁷ Z pokolenia Symeona dwanaście tysięcy opieczętowanych, z pokolenia Lewiego dwanaście tysięcy opieczętowanych, z pokolenia Issachara dwanaście tysięcy opieczętowanych;

⁸ Z pokolenia Zabulona dwanaście tysięcy opieczętowanych, z pokolenia Józefa dwanaście tysięcy opieczętowanych, z pokolenia Beniamina dwanaście tysięcy opieczętowanych.

⁹ Potem zobaczyłem, a oto wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu, plemienia, ludu i języka¹, który stał przed tronem i przed Barankiem ubrani w białe szaty, a palmy w ich rękach.

1. Ps 22,27; Dz 14,1; 17,4.

¹⁰ I wołali donośnym głosem: Zbawienie należy do naszego Boga¹ zasiadającego na tronie i do Baranka².

1. Ps 3,8.
2. Obj 19,1.

¹¹ A wszyscy aniołowie stali dokoła tronu i starszych, i czterech stworzeń, i upadli przed tronem na twarze, i oddali pokłon Bogu¹;

1. Obj 11,16; Mt 4,10; 18,26; 28,9; 1Kor 14,25.

¹² Mówiąc: Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i siła naszemu Bogu na wieki wieków. Amen.

¹³ A jeden ze starszych odezwał się do mnie tymi słowy: Kim są ci, którzy są ubrani w białe szaty i skąd przybyli?

¹⁴ Odpowiedziałem mu: Panie, ty wiesz. I powiedział do mnie: To są ci, którzy przyszli z wielkiego ucisku¹ i wyprali swoje szaty, i wybielili je we krwi Baranka.

1. Obj 2,9; Mt 24,21.29.

¹⁵ Dlatego są przed tronem Boga i służą mu we dnie i w nocy w jego świątyni, a zasiadający na tronie osłoni ich sobą jak namiotem.

¹⁶ Nie zaznają już głodu ani pragnienia, nie porazi ich słońce ani żaden upał¹;

1. Obj 21,4; Iz 49,10; 65,13; Mt 5,6; J 4,14.

¹⁷ Ponieważ Baranek, który jest pośrodku tronu, będzie ich pasł¹ i poprowadzi ich do żywych źródeł wód, i otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu.

1. Ez 24,23.