Rozdział 15

¹ Potem zobaczyłem inny znak na niebie, wielki i zadziwiający: siedmiu aniołów, którzy mieli siedem plag ostatecznych, bo przez nie dopełnił się gniew Boga.

² I zobaczyłem jakby morze szklane zmieszane z ogniem¹ i tych, którzy odnieśli zwycięstwo nad bestią, nad jej wizerunkiem, nad jej znamieniem i nad liczbą jej imienia, stojących nad szklanym morzem, mających harfy Boga.

1. Obj 4,6.

³ I śpiewali pieśń Mojżesza¹, sługi Boga, i pieśń Baranka: Wielkie i zadziwiające są twoje dzieła, Panie Boże Wszechmogący. Sprawiedliwe i prawdziwe są twoje drogi, o Królu świętych²;

1. Wj 15,1-8.
2. Obj 19,16; Za 9,9; 1Tm 1,17.

⁴ Któż by się nie bał ciebie, Panie, i nie uwielbił twego imienia¹? Bo ty jedynie jesteś święty, bo wszystkie narody przyjdą i oddadzą tobie pokłon, bo objawiły się twoje wyroki.

1. Ps 86,9; J 12,28.

⁵ Potem zobaczyłem, a oto została otwarta świątynia Przybytku Świadectwa w niebie¹.

1. Obj 11,19.

⁶ I wyszło ze świątyni siedmiu aniołów mających siedem plag, ubranych w czysty, lśniący len i przepasanych na piersi złotymi pasami.

⁷ A jedno z czterech stworzeń dało siedmiu aniołom siedem złotych czasz pełnych gniewu Boga, który żyje na wieki wieków.

⁸ I napełniła się świątynia dymem od chwały Boga¹ i jego mocy. I nikt nie mógł wejść do świątyni, dopóki nie dopełniło się siedem plag siedmiu aniołów.

1. Wj 40,34; 2Krn 5,14; Obj 21,23.