Rozdział 10

¹ I zobaczyłem innego potężnego anioła, zstępującego z nieba, ubranego w obłok, nad jego głową była tęcza¹, jego twarz jak słońce, a jego nogi jak słupy ognia.

1. Ez 1,28.

² W swojej ręce miał otwartą książeczkę¹. I postawił prawą nogę na morzu, a lewą na ziemi.

1. Obj 5,1.

³ I zawołał donośnym głosem, tak jak ryczy lew. A gdy zawołał, siedem gromów odezwało się swoimi głosami.

⁴ A gdy siedem gromów przemówiło swoimi głosami, zabrałem się do pisania, lecz usłyszałem głos z nieba, który mówił do mnie: Zapieczętuj¹ to, co mówiło siedem gromów, i nie pisz tego.

1. Dn 8,26; 12,4.9.

⁵ A anioł, którego widziałem stojącego na morzu i na ziemi, podniósł swoją rękę ku niebu;

⁶ I przysiągł na tego, który żyje na wieki wieków, który stworzył¹ niebo i to, co w nim jest, i ziemię i to, co na niej, i morze, i to, co w nim, że czasu już nie będzie;

1. Rdz 1,1; Ne 9,6; J 1,1-3; Dz 14,15; Kol 1,16.

⁷ Lecz w dniach głosu siódmego anioła, gdy zacznie trąbić, dokona się tajemnica¹ Boga, jak to oznajmił swoim sługom, prorokom.

1. Obj 1,20; Mk 4,11; Ef 3,4; 6,19; Kol 2,2; 2Tes 2,7; 1Tm 3,9.16.

⁸ A głos, który usłyszałem z nieba, znowu przemówił do mnie: Idź, weź tę otwartą książeczkę, która jest w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi.

⁹ Podszedłem więc do anioła i powiedziałem mu: Daj mi tę książeczkę. I powiedział do mnie: Weź ją i zjedz¹, a spowoduje gorycz w twoim brzuchu, lecz w twoich ustach będzie słodka jak miód.

1. Hi 23,12; Jr 15,16; Ez 3,1-3.

¹⁰ I wziąłem książeczkę¹ z ręki anioła i zjadłem ją, a była w moich ustach słodka jak miód. Lecz gdy ją zjadłem, mój brzuch napełnił się goryczą.

1. Ps 19,10; 119,103.

¹¹ I powiedział do mnie: Musisz znowu prorokować¹ przed wieloma ludami, narodami, językami i królami.

1. 1Sm 10,6; Jr 25,30; Ez 13,2; Am 3,8; Dz 2,17; 1Kor 14,3.