Rozdział 1

¹ Juda¹, sługa Jezusa Chrystusa, a brat Jakuba, do uświęconych² przez Boga Ojca, zachowanych³ w Jezusie Chrystusie i powołanych⁴:

1. Łk 6,16; Dz 1,13.
2. J 17,19; 1Kor 1,2.
3. 1Tes 5,23; Rz 8,28-30.
4. 1Kor 1,24; Hbr 9,15; Obj 17,14.

² Miłosierdzie, pokój i miłość niech się wam pomnożą.

³ Umiłowani, podejmując usilne starania, aby pisać wam o wspólnym zbawieniu, uznałem za konieczne napisać do was i zachęcić do walki o wiarę¹ raz przekazaną świętym.

1. Prz 28,4; 1Tm 6,12.

⁴ Wkradli się bowiem pewni ludzie, od dawna przeznaczeni na to potępienie, bezbożni, którzy łaskę naszego Boga zamieniają na rozpustę i wypierają¹ się jedynego Pana Boga i naszego Pana Jezusa Chrystusa.

1. 2P 2,1.

⁵ Chcę więc wam przypomnieć, chociaż już kiedyś o tym wiedzieliście, że Pan, który wybawił lud z ziemi Egiptu, potem wytracił tych, którzy nie uwierzyli¹.

1. Lb 14,22-37; Ps 106,26; 1Kor 10,5-12; Hbr 3,16-19.

⁶ Także aniołów, którzy nie zachowali swego pierwotnego stanu, lecz opuścili własne mieszkanie, zatrzymał w wiecznych pętach w ciemnościach na sąd wielkiego dnia¹.

1. 2P 2,4.

⁷ Tak samo Sodoma i Gomora oraz okoliczne miasta¹, które w podobny sposób jak i one oddały się nierządowi² i podążały za cudzym ciałem, służą za przykład, ponosząc karę wiecznego ognia³.

1. Rdz 19,24-25; Jr 50,40.
2. BG zwszeteczniały
3. Iz 33,14; Mt 25,41; Mk 9,43; Łk 17,29; Obj 21,8.

⁸ Podobnie ci ludzie rojący sny plugawią ciało, gardzą panowaniem i bluźnią przełożonym.

⁹ Lecz archanioł Michał¹, rozprawiając z diabłem, spierał się o ciało Mojżesza, nie ośmielił się wypowiedzieć przeciwko niemu bluźnierczego oskarżenia, ale powiedział: Niech cię Pan zgromi².

1. Dn 10,13; 12,1; Obj 12,7.
2. Za 3,2.

¹⁰ Ci zaś bluźnią przeciwko temu, czego nie znają, a to, co znają w sposób naturalny, jak bezrozumne zwierzęta, w tym psują samych siebie.

¹¹ Biada im, bo poszli drogą Kaina¹, udali się za błędem Baalama² dla zapłaty i zginęli w buncie Korego³.

1. Rdz 4,1; Hbr 11,4; 1J 3,12.
2. Lb 22,5; 2P 2,15; Obj 2,14.
3. Lb 16,1.

¹² Oni są zakałami na waszych ucztach braterskich, którzy z wami bez bojaźni ucztują, pasąc samych siebie. Są to bezwodne chmury wiatrami unoszone; drzewa zwiędłe, bez owoców, dwukrotnie obumarłe i wykorzenione;

¹³ Rozhukane fale morskie wypluwające swoją hańbę; błąkające się gwiazdy, dla których mroki ciemności zachowane są na wieki.

¹⁴ O nich też prorokował Henoch¹, siódmy po Adamie, mówiąc: Oto idzie Pan z tysiącami swoich świętych²;

1. Rdz 5,18.24; Hbr 11,5.
2. Za 14,5; Mt 25,31; 1Tes 3,13; 2Tes 1,7.

¹⁵ Aby dokonać sądu nad wszystkimi¹ i ukarać wszystkich bezbożników spośród nich za wszystkie ich bezbożne czyny, których się bezbożnie dopuścili, i za wszystkie ostre słowa, które wypowiadali przeciwko niemu bezbożni grzesznicy.

1. Ps 9,7-9; Kaz 12,14; Dz 17,31; Rz 2,16.

¹⁶ Oni to zawsze szemrają, narzekają, postępują według swoich pożądliwości. Ich usta wypowiadają zuchwałe słowa i schlebiają ludziom dla korzyści.

¹⁷ Wy zaś, umiłowani, pamiętajcie słowa wcześniej wypowiedziane przez apostołów naszego Pana Jezusa Chrystusa;

¹⁸ Gdy mówili do was, że w czasach ostatecznych pojawią się szydercy, postępujący według własnych bezbożnych pożądliwości.

¹⁹ Oni są tymi, którzy sami się odłączają, zmysłowi, niemający Ducha¹.

1. BG Chrystusowego; Rz 8,9.

²⁰ Wy jednak, umiłowani, budując samych siebie na waszej najświętszej wierze, modląc się w Duchu Świętym¹;

1. Rz 9,1; 14,17; 1Tes 1,5.

²¹ Zachowajcie samych siebie w miłości Boga, oczekując miłosierdzia naszego Pana Jezusa Chrystusa ku życiu wiecznemu.

²² I rozróżniając, nad jednymi zmiłujcie się;

²³ Innych zaś ratujcie przez strach, wyrywając ich z ognia, mając w nienawiści nawet szatę, która została skalana przez ciało.

²⁴ A temu, który może was ustrzec od upadku i z radością przedstawić jako nienagannych przed obliczem swojej chwały¹;

1. J 10,28-29; Rz 8,28-39; Flp 1,6.

²⁵ Jedynemu mądremu Bogu¹, naszemu Zbawicielowi, niech będzie chwała i majestat, moc i władza, teraz i po wszystkie wieki. Amen.

1. w. 4; J 17,3; Rz 16,27; 1Tm 1,17.