Rozdział 6

¹ I zobaczyłem, gdy Baranek otworzył pierwszą z pieczęci, i usłyszałem pierwsze z czterech stworzeń mówiące jakby głosem gromu: Chodź i zobacz¹.

1. Ps 66,5; J 1,34.39.46; J 4,29.

² I zobaczyłem, a oto biały koń¹, ten zaś, który na nim siedział, miał łuk. I dano mu koronę, i wyruszył jako zwycięzca, żeby zwyciężać.

1. Za 6,3.

³ A gdy otworzył drugą pieczęć, usłyszałem drugie stworzenie mówiące: Chodź i zobacz.

⁴ I wyszedł inny koń, rudy¹, a temu, który na nim siedział, pozwolono odebrać ziemi pokój, aby ludzie zabijali się nawzajem. I dano mu wielki miecz².

1. Za 1,8; 6,2.
2. Ps 17,13; Iz 10,5-6; Ez 30,24-25.

⁵ A gdy otworzył trzecią pieczęć, usłyszałem trzecie stworzenie mówiące: Chodź i zobacz. I zobaczyłem, a oto koń czarny¹, ten zaś, który na nim siedział, miał w swojej ręce wagę.

1. Za 6,6.

⁶ I usłyszałem głos pośród czterech stworzeń mówiący: Miara pszenicy za grosz i trzy miary jęczmienia za grosz. A nie krzywdź oliwy i wina.

⁷ A gdy otworzył czwartą pieczęć, usłyszałem głos czwartego stworzenia mówiący: Chodź i zobacz.

⁸ I zobaczyłem, oto koń płowy, a temu, który na nim siedział, było na imię Śmierć¹, a Piekło² szło za nim. I dano im władzę nad czwartą częścią ziemi, aby zabijali mieczem i głodem, i zarazą, i przez zwierzęta ziemi.

1. Pwt 30,15; Hi 28,22; 38,17; 1Kor 15,26.54-58; 2Kor 1,10.
2. Obj 1,18; 20,13-14; Prz 15,11; Mt 16,18.

⁹ A gdy otworzył piątą pieczęć, widziałem pod ołtarzem dusze zabitych z powodu słowa Bożego i świadectwa, które złożyli¹.

1. Obj 1,9; 2,13; 20,4; J 16,2; 2Tm 4,6.

¹⁰ I wołały donośnym głosem: Jak długo jeszcze¹, Panie święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i nie pomścisz² naszej krwi na mieszkańcach ziemi?

1. Ps 13,1; 35,17.
2. Rdz 4,10; 1Sm 14,12; Iz 1,24; Jr 46,10; Łk 18,7-8; Rz 12,19.

¹¹ I dano każdemu z nich białą szatę¹, i powiedziano im, aby odpoczywali jeszcze przez krótki czas, aż dopełni się liczba ich współsług i braci, którzy mają zostać zabici jak i oni.

1. Obj 7,13-14; Mk 9,3; Łk 9,29; Dz 1,10.

¹² I zobaczyłem, gdy otworzył szóstą pieczęć, a oto nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i słońce stało się czarne jak włosiany wór, a księżyc¹ stał się jak krew².

1. cały
2. Obj 11,13; 16,18; Jl 2,10.21; Am 8,9; Ag 2,6-7; Mt 24,7; Mk 13,24; Dz 2,19-20.

¹³ Gwiazdy niebieskie spadły na ziemię, podobnie jak drzewo figowe zrzuca niedojrzałe figi, gdy potrząśnie nim gwałtowny wiatr.

¹⁴ I niebo ustąpiło jak zwój zrolowany, a każda góra i wyspa ruszyły się ze swoich miejsc¹.

1. Iz 34,4; 2P 3,10.

¹⁵ A królowie ziemscy i możnowładcy, i bogacze, i wodzowie, i mocarze, i każdy niewolnik, i każdy wolny ukryli się w jaskiniach i skałach górskich.

¹⁶ I mówili do gór i skał: Padnijcie na nas i zakryjcie nas¹ przed obliczem zasiadającego na tronie i przed gniewem Baranka;

1. Oz 10,8; Łk 23,30.

¹⁷ Bo nadszedł wielki dzień jego gniewu¹. I któż może się ostać?

1. Hi 21,30; Ps 110,5; Prz 11,5; Iz 13,13; So 1,15; Rz 2,5.