¹ Post quinque autem dies descendit princeps sacerdotum, Ananias, cum senioribus quibusdam, et Tertullo quodam oratore, qui adierunt præsidem adversus Paulum.

² Et citato Paulo cœpit accusare Tertullus, dicens: Cum in multa pace agamus per te, et multa corrigantur per tuam providentiam;

³ semper et ubique suscipimus, optime Felix, cum omni gratiarum actione.

⁴ Ne diutius autem te protraham, oro, breviter audias nos pro tua clementia.

⁵ Invenimus hunc hominem pestiferum, et concitantem seditiones omnibus Iudæis in universo orbe, et auctorem seditionis sectæ Nazarenorum:

⁶ qui etiam templum violare conatus est, quem et apprehensum voluimus secundum legem nostram iudicare.

⁷ Superveniens autem tribunus Lysias, cum vi magna eripuit eum de manibus nostris,

⁸ iubens accusatores eius ad te venire: a quo poteris ipse iudicans, de omnibus istis cognoscere, de quibus nos accusamus eum.

⁹ Adiecerunt autem et Iudæi, dicentes hæc ita se habere.

¹⁰ Respondit autem Paulus, (annuente sibi Præside dicere) Ex multis annis te esse iudicem genti huic sciens, bono animo pro me satisfaciam.

¹¹ Potes enim cognoscere quia non plus sunt mihi dies quam duodecim, ex quo ascendi adorare in Ierusalem:

¹² et neque in templo invenerunt me cum aliquo disputantem, aut concursum facientem turbæ, neque in synagogis, neque in civitate:

¹³ neque probare possunt tibi de quibus nunc me accusant.

¹⁴ Confiteor autem hoc tibi, quod secundum sectam, quam dicunt hæresim, sic deservio Patri, et Deo meo, credens omnibus, quæ in Lege, et Prophetis scripta sunt:

¹⁵ spem habens in Deum, quam et hi ipsi expectant, resurrectionem futuram iustorum, et iniquorum.

¹⁶ In hoc et ipse studeo sine offendiculo conscientiam habere ad Deum, et ad homines semper.

¹⁷ Post annos autem plures eleemosynas facturus in gentem meam, veni, et oblationes, et vota,

¹⁸ in quibus invenerunt me purificatum in templo: non cum turba, neque cum tumultu.

¹⁹ Quidam autem ex Asia Iudæi, quos oportebat apud te præsto esse, et accusare siquid haberent adversum me:

²⁰ aut hi ipsi dicant siquid invenerunt in me iniquitatis cum stem in concilio,

²¹ nisi de una hac solummodo voce, qua clamavi inter eos stans: Quoniam de resurrectione mortuorum ego iudicor hodie a vobis.

²² Distulit autem illos Felix, certissime sciens de via hac, dicens: Cum Tribunus Lysias descenderit, audiam vos.

²³ Iussitque Centurioni custodire eum, et habere requiem, nec quemquam de suis prohibere ministrare ei.

²⁴ Post aliquot autem dies veniens Felix cum Drusilla uxore sua, quæ erat Iudæa, vocavit Paulum, et audivit ab eo fidem, quæ est in Christum Iesum.

²⁵ Disputante autem illo de iustitia, et castitate, et de iudicio futuro, tremefactus Felix respondit: Quod nunc attinet, vade: tempore autem opportuno accersam te:

²⁶ simul et sperans, quod pecunia ei daretur a Paulo, propter quod et frequenter accersens eum, loquebatur cum eo.

²⁷ Biennio autem expleto, accepit successorem Felix Portium Festum. Volens autem gratiam præstare Iudæis Felix, reliquit Paulum vinctum.