¹ En Hij ging wederom in de synagoge; en aldaar was een mens, hebbende een verdorde hand.¹²

1. synagoge; Want de Joden vergaderden op alle sabbaten in hunne synagogen om de wet te horen verklaren. Zie Rev 15:21 .
2. hand In Luk 6:6 blijkt dat het zijne rechterhand was.

² En zij namen Hem waar, of Hij op den sabbat hem genezen zou, opdat zij Hem beschuldigen mochten.¹²

1. zij namen Hem waar, Namelijk de schriftgeleerden en Farizeën; Luk 6:7 .
2. sabbat hem genezen zou, Grieks, sabbaten.

³ En Hij zeide tot den mens, die de verdorde hand had: Sta op in het midden.

⁴ En Hij zeide tot hen: Is het geoorloofd op sabbatdagen goed te doen, of kwaad te doen, een mens te behouden, of te doden? En zij zwegen stil.¹

1. een mens te behouden, Grieks, ene ziel; hetwelk ook somtijds voor het leven, somtijds voor den gehelen mens genomen wordt.

⁵ En als Hij hen met toorn rondom aangezien had, meteen bedroefd zijnde over de verharding van hun hart, zeide Hij tot den mens: Strek uw hand uit. En hij strekte ze uit; en zijn hand werd hersteld, gezond gelijk de andere.¹²

1. met toorn rondom aangezien had, Deze toorn is geweest een ijverige beweging des gemoeds tegen de zonde en verharding van dit volk, welke in zichzelven goed is, blijvende binnen de behoorlijke palen; Eph 4:26 .
2. verharding van hun hart, Het Griekse woord betekent eigenlijk zulk een hardigheid, als aan handen en voeten komt door weer of eelt, waardooor zij hard en ongevoelig worden.

⁶ En de Farizeën, uitgegaan zijnde, hebben terstond met de Herodeanen te zamen raad gehouden tegen Hem, hoe zij Hem doden zouden.¹

1. Herodianen te zamen Van de Herodianen zie Mat 22:16 .

⁷ En Jezus vertrok met Zijn discipelen naar de zee; en Hem volgde een grote menigte van Galilea, en van Judea,¹

1. vertrok met Zijn discipelen naar de zee; Namelijk om hunne lagen te ontgaan; Mat 12:15 .

⁸ en van Jeruzalem, en van Idumea, en van over de Jordaan; en die van omtrent Tyrus en Sidon, een grote menigte, gehoord hebbende, hoe grote dingen Hij deed, kwamen tot Hem.¹²³

1. Idumea, Waar de nakomelingen van Ezau of de Edomieten woonden, Num 20:14 .
2. Tyrus en Sidon, Van deze twee steden zie Mat 11:21 .
3. een grote menigte, Of, met grote menigte; of makende tezamen een grote menigte.

⁹ En Hij zeide tot Zijn discipelen, dat een scheepje steeds omtrent Hem blijven zou, om der schare wil, opdat zij Hem niet zouden verdringen.¹

1. zeide tot Zijn discipelen, Dat is, beval; gelijk Mat 8:8 .

¹⁰ Want Hij had er velen genezen, alzo dat Hem al degenen, die enige kwalen hadden, overvielen, opdat zij Hem mochten aanraken.¹

1. kwalen hadden, Grieks, gesels; met welk woord de ziekten en gebreken der mensen genoemd worden, omdat God door dezelve de mensen straft of tuchtigt; Mar 5:29 ; Heb 12:6 .

¹¹ En de onreine geesten, als zij Hem zagen, vielen voor Hem neder en riepen, zeggende: Gij zijt de Zone Gods!¹

1. vielen voor Hem neder Namelijk in de mensen, die zij bezeten hadden.

¹² En Hij gebood hun scherpelijk dat zij Hem niet zouden openbaar maken.¹

1. gebood hun scherpelijk De reden hiervan zie tevoren Mar 1:25 .

¹³ En Hij klom op den berg, en riep tot Zich, die Hij wilde; en zij kwamen tot Hem.¹

1. klom op den berg, Namelijk om te bidden en daarna zijne apostelen te kiezen.

¹⁴ En Hij stelde er twaalf, opdat zij met Hem zouden zijn, en opdat Hij dezelve zou uitzenden om te prediken;¹

1. stelde er twaalf, Grieks, maakte; namelijk tot zijne apostelen; Luk 6:13 .

¹⁵ En om macht te hebben, de ziekten te genezen, en de duivelen uit te werpen.

¹⁶ En Simon gaf Hij den toe naam Petrus;¹²

1. Simon Sommigen hebben: namelijk Simon, wien hij den toenaam gaf van Petrus.
2. Petrus; Dat is, steen; Joh 1:43 . De reden hiervan wordt verklaard Mat 16:18 .

¹⁷ En Jakobus, den zoon van Zebedeüs, en Johannes, den broeder van Jakobus; en gaf hun toe namen, Boanerges, hetwelk is, zonen des donders;¹

1. Boanerges, Dit is een gebroken Hebreeuws of Syrisch woord, betekenende, gelijk hier verklaard wordt, zonen des donders; en hun wordt deze naam gegeven vanwege hun bijzonderen ijver en doordringende kracht in het prediken, gelijk men nog zien kan in de schriften van Johannes.

¹⁸ En Andreas, en Filippus, en Bartholomeüs, en Mattheus, en Thomas, en Jakobus, den zoon van Alfeüs, en Thaddeus, en Simon Kananites,¹²

1. Thaddeüs, Anders genaamd Lebbeus. Zie Mat 10:3 .
2. Kananites, Zie Mat 10:4 ; gelijk ook van de anderen.

¹⁹ En Judas Iskariot, die Hem ook verraden heeft.

²⁰ En zij kwamen in huis; en daar vergaderde wederom een schare, alzo dat zij ook zelfs niet konden brood eten.¹²

1. in huis; Namelijk te Kapernaüm, waar Hij woonde, Mat 4:13 , om voortaan Hem te volgen en Hem ten dienste te staan.
2. brood eten Dat is hunne spijs of nooddruft op zijnen tijd nemen.

²¹ En als degenen, die Hem bestonden, dit hoorden, gingen zij uit, om Hem vast te houden; want zij zeiden: Hij is buiten Zijn zinnen.¹²

1. die Hem bestonden, Grieks, die van Hem, of van de zijnen waren. Want ook velen van Zijne bloedverwanten geloofden niet in Hem, Joh 7:5 .
2. buiten Zijn zinnen Grieks, buiten zichzelven gesteld.

²² En de Schriftgeleerden, die van Jeruzalem afgekomen waren, zeiden: Hij heeft Beëlzebul, en door den overste der duivelen werpt Hij de duivelen uit.¹

1. de Schriftgeleerden, Zie hiervan Mat 10:25 .

²³ En hen tot Zich geroepen hebbende, zeide Hij tot hen in gelijkenissen: Hoe kan de satan den satan uitwerpen?

²⁴ En indien een koninkrijk tegen zichzelf verdeeld is, zo kan dat koninkrijk niet bestaan.

²⁵ En indien een huis tegen zichzelf verdeeld is, zo kan dat huis niet bestaan.

²⁶ En indien de satan tegen zichzelven opstaat, en verdeeld is, zo kan hij niet bestaan, maar heeft een einde.¹

1. heeft een einde Dat is, het is met hem en met zijn rijk gedaan.

²⁷ Er kan niemand in het huis eens sterken ingaan en zijn vaten ontroven, indien hij niet eerst den sterke bindt; en alsdan zal hij zijn huis beroven.¹

1. eens sterken ingaan Zie de verklaring Mat 12:29 .

²⁸ Voorwaar, Ik zeg u, dat al de zonden den kinderen der mensen zullen vergeven worden, en allerlei lasteringen, waarmede zij zullen gelasterd hebben;¹

1. den kinderen der mensen Dat is, den mensen. Eene manier van spreken bij de Hebreën zeer gebruikelijk.

²⁹ Maar zo wie zal gelasterd hebben tegen den Heiligen Geest, die heeft geen vergeving in der eeuwigheid, maar hij is schuldig des eeuwigen oordeels.¹²

1. tegen den Heiligen Geest, Van deze lastering tegen den Heiligen Geest zie Mat 12:31 .
2. oordeels Dat is, verdoemenis, die hij niet alleen verdiend heeft, maar ook zekerlijk zal onderworpen zijn.

³⁰ Want zij zeiden: Hij heeft een onreinen geest.

³¹ Zo kwamen dan Zijn broeders en Zijn moeder; en buiten staande, zonden zij tot Hem, en riepen Hem.¹

1. broeders en Zijn moeder; Dat is, bloedverwanten. Zie in de aantekeningen Mat 12:46 , en Mat 13:55 .

³² En de schare zat rondom Hem; en zij zeiden tot Hem: Zie, Uw moeder en Uw broeders daar buiten zoeken U.

³³ En Hij antwoordde hun, zeggende: Wie is Mijn moeder, of Mijn broeders?¹

1. Wie is Mijn moeder, Christus wil hiermede zijne moeder niet verachten, maar tonen dat de geestelijke maagschap in zaken der zaligheid gesteld moet worden voor het vleselijke.

³⁴ En rondom overzien hebbende, die om Hem zaten, zeide Hij: Ziet, Mijn moeder en Mijn broeders.

³⁵ Want zo wie den wil van God doet, die is Mijn broeder, en Mijn zuster, en moeder.¹

1. den wil van God doet, Den wil Gods doen, is in Christus te geloven en heilig te leven; Joh 6:40 ; 1Th 4:3 .