¹ Sjå, kor stor kjærleik Faderen hev synt oss, at me skal kallast Guds born; og det er me. Difor kjenner ikkje verdi oss, av di ho ikkje kjenner honom.

² Mine kjære! No er me Guds born, og det er ikkje endå openberra kva me skal verta; me veit at når han vert openberra, då skal me verta honom like; for me skal sjå honom som han er.

³ Og kvar den som hev denne voni til honom, han reinsar seg sjølv, liksom han er rein.

⁴ Kvar den som gjer synd, han gjer og lovbrot, og syndi er lovbrot.

⁵ Og de veit at han er openberra til å taka burt synderne, og det finst ikkje synd i honom.

⁶ Kvar den som vert verande i honom, syndar ikkje; kvar den som syndar, han hev ikkje set honom og ikkje kjent honom.

⁷ Born, lat ingen dåra dykk! den som gjer rettferd, er rettferdig, liksom han er rettferdig.

⁸ Den som gjer synd, er av djevelen; for djevelen syndar frå upphavet. Til det er Guds son openberra, at han skal gjera ende på djevelens verk.

⁹ Kvar den som er fødd av Gud, gjer ikkje synd; for hans sæde vert verande i honom, og han kann ikkje synda; for han er fødd av Gud.

¹⁰ På det kann ein kjenna Guds born og djevelens born: kvar den som ikkje gjer rettferd, er ikkje av Gud, og ikkje den heller som ikkje elskar bror sin.

¹¹ For dette er den bodskapen som de høyrde frå upphavet, at me skal elska kvarandre;

¹² ikkje som Kain, som var av den vonde og drap bror sin. Og kvi drap han honom? Av di hans gjerningar var vonde, men hans brors gjerningar rettferdige.

¹³ Undra dykk ikkje, mine brør, um verdi hatar dykk!

¹⁴ Me veit at me er gjengne yver frå dauden til livet, for me elskar brørne; den som ikkje elskar, vert verande i dauden.

¹⁵ Kvar den som hatar bror sin, er ein manndråpar; og de veit at ingen manndråpar hev ævelegt liv verande i seg.

¹⁶ På det hev me lært å kjenna kjærleiken, at han sette livet til for oss; me er og skuldige til å setja livet til for brørne.

¹⁷ Men den som hev gods i denne verdi og ser bror sin hava trong og let hjarta sitt att for honom, kor kann då kjærleiken til Gud vera i honom!

¹⁸ Mine born, lat oss ikkje elska med ord eller med tunga, men i gjerning og sanning!

¹⁹ Og på dette skal me skyna at me er av sanningi, og so skal me roa hjarto våre for hans åsyn.

²⁰ For um enn hjarta fordømer oss, so er Gud større enn hjarta vårt og kjenner alle ting.

²¹ Mine kjære! dersom hjarta ikkje fordømer oss, so hev me fritt mod for Gud,

²² og det som me bed um, fær me av honom; for me held hans bod og gjer det som er honom til hugnad.

²³ Og dette er hans bod, at me skal tru på hans son Jesus Kristi namn og elska kvarandre, so som han baud oss.

²⁴ Og den som held hans bod, han vert verande i honom og han i honom; og på dette veit me at han vert verande i oss, av den Ande som han hev gjeve oss.