Rozdział 3

¹ Patrzcie, jaką miłością¹ obdarzył nas Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. Dlatego świat nas nie zna, bo jego nie zna.

1. Rz 5,8; Ef 2,4.

² Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi¹, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni² do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.

1. Ga 3,26.
2. Hbr 9,28; Ps 17,15; Rz 8,39; 1Kor 15,49.

³ A każdy, kto pokłada w nim tę nadzieję, oczyszcza¹ się, jak i on jest czysty.

1. Dz 15,9.

⁴ Każdy, kto popełnia grzech, przekracza też prawo, ponieważ grzech¹ jest przekroczeniem prawa.

1. 1J 5,17.

⁵ A wiecie, że on się objawił, aby zgładzić¹ nasze grzechy, a w nim nie ma² grzechu.

1. Oz 14,2; J 1,29; Hbr 1,3; 10,11.
2. 2Kor 5,21.

⁶ Każdy więc, kto w nim trwa, nie grzeszy. Każdy, kto grzeszy, nie widział go ani go nie poznał.

⁷ Dzieci, niech was nikt nie zwodzi. Kto czyni sprawiedliwość, jest sprawiedliwy, tak jak i on jest sprawiedliwy.

⁸ Kto popełnia grzech, jest z diabła, gdyż diabeł od początku grzeszy. Po to objawił się Syn Boży, aby zniszczyć dzieła diabła.

⁹ Każdy, kto się narodził z Boga, nie popełnia grzechu¹, bo jego nasienie w nim pozostaje i nie może grzeszyć, gdyż narodził się z Boga.

1. 1J 2,29; 5,18.

¹⁰ Po tym poznaje się dzieci Boże i dzieci diabła: Każdy, kto nie czyni¹ sprawiedliwości, nie jest z Boga, jak i ten, kto nie miłuje swego brata.

1. w. 7; 1J 2,29; Dz 13,10.

¹¹ To jest przesłanie¹, które słyszeliście od początku, że mamy się wzajemnie miłować.

1. 1J 2,7-8; J 15,12; Ga 6,2; 1Tm 1,5.

¹² Nie jak Kain¹, który pochodził od złego i zabił swego brata. A dlaczego go zabił? Bo jego uczynki były złe, a jego brata sprawiedliwe.

1. Rdz 4,4-15.

¹³ Nie dziwcie się, moi bracia, jeśli świat was nienawidzi.

¹⁴ My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci. Kto nie miłuje brata, pozostaje w śmierci.

¹⁵ Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest mordercą, a wiecie, że żaden morderca nie ma życia wiecznego zostającego¹ w sobie.

1. przebywającego

¹⁶ Po tym poznaliśmy¹ miłość Boga, że on² oddał za nas swoje życie³. My również powinniśmy oddawać życie za braci.

1. 1J 4,9; J 3,16.
2. Dz 20,28.
3. J 10,15; 15,13; Ga 2,20.

¹⁷ A kto miałby majętność tego świata i widziałby swego brata w potrzebie, a zamknąłby przed nim swoje serce, jakże może mieszkać w nim miłość Boga?

¹⁸ Moje dzieci, nie miłujmy słowem¹ ani językiem, ale uczynkiem i prawdą.

1. Rz 12,9; Jk 2,15-16; 1P 1,22.

¹⁹ Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy i uspokoimy przed nim nasze serca.

²⁰ Bo jeśli nasze serce nas potępia, Bóg jest większy niż nasze serce i wie wszystko.

²¹ Umiłowani, jeśli nasze serce nas nie potępia, mamy ufność ku Bogu;

²² I o cokolwiek prosimy, otrzymujemy¹ od niego, bo zachowujemy jego przykazania i robimy to, co miłe w jego oczach.

1. 1J 5,14-15; Ps 66,19; Prz 15,29; J 9,31.

²³ A to jest jego przykazanie¹, abyśmy wierzyli w imię jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie², jak nam przykazał.

1. J 6,29; Dz 16,31.
2. J 13,34.

²⁴ Bo kto zachowuje¹ jego przykazania, mieszka w nim, a on w nim. A wiemy, że w nas mieszka, przez Ducha, którego nam dał.

1. J 14,21.