Rozdział 4

¹ Skąd wojny i walki wśród was? Czy nie z waszych żądz, które toczą bój w waszych członkach¹?

1. Rz 7,23; Ga 5,17; Kol 3,5.

² Pożądacie, a nie macie, zabijacie i zazdrościcie, a nie możecie osiągnąć. Toczycie wojny i walki, a nie macie, bo nie prosicie.

³ Prosicie, a nie otrzymujecie, dlatego że źle prosicie¹, chcąc tym zaspokoić wasze żądze.

1. Jk 1,6-7; Ps 18,41; 66,18; Prz 1,28; Iz 1,15.

⁴ Cudzołożnicy i cudzołożnice, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem¹ jest nieprzyjaźnią z Bogiem? Jeśli więc ktoś chce być przyjacielem świata², staje się nieprzyjacielem Boga³.

1. 1J 2,15.
2. J 7,7; 2P 1,4.
3. Rz 5,10.

⁵ Czy sądzicie, że na próżno Pismo mówi: Duch, który w nas mieszka, zazdrośnie pożąda?

⁶ Większą zaś daje łaskę, bo mówi: Bóg sprzeciwia się pysznym, a pokornym daje łaskę¹.

1. Wj 10,3; Ps 138,6; Prz 3,34.

⁷ Poddajcie się więc Bogu, przeciwstawcie się diabłu¹, a ucieknie od was.

1. Mt 4,10; Ef 4,27; 1P 5,8-9.

⁸ Zbliżcie się do Boga¹, a on zbliży się do was. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyśćcie serca², ludzie umysłu dwoistego.

1. 2Krn 15,2; Iz 55,6; Ml 3,7; Hbr 7,19.
2. Ps 73,13; 24,4; Dz 15,9.

⁹ Ubolewajcie, smućcie się i płaczcie. Wasz śmiech niech się obróci w smutek, a radość w przygnębienie.

¹⁰ Uniżcie się przed Panem, a on was wywyższy¹.

1. Hi 22,29; Łk 14,11; 18,14; 1P 5,6.

¹¹ Nie obmawiajcie¹ jedni drugich, bracia. Kto obmawia brata i osądza brata, obmawia prawo i osądza prawo. Jeśli zaś osądzasz prawo, nie jesteś wykonawcą prawa, lecz sędzią².

1. Ef 4,31; 1P 2,1.
2. Rz 2,1.13; 14,4.10; 1Kor 4,5.

¹² Jeden jest prawodawca, który ma moc zbawić i zatracić¹. A ty kim jesteś, że osądzasz drugiego?

1. Iz 33,22; Mt 10,28.

¹³ A teraz wy, którzy mówicie: Dziś albo jutro udamy się do tego miasta i zatrzymamy się tam przez rok, będziemy handlować i osiągniemy zyski¹;

1. Prz 27,1; Łk 12,18.

¹⁴ Wy, którzy nie wiecie, co jutro będzie. Bo czymże jest wasze życie? Doprawdy jest parą, która pojawia się na krótko, a potem znika¹.

1. Hi 7,6-7; 14,1-2; 1P 1,24.

¹⁵ Zamiast tego powinniście mówić: Jeżeli Pan zechce¹ i będziemy żyli, zrobimy to lub owo.

1. 2Sm 15,25-26; 1Kor 4,19; Hbr 6,3.

¹⁶ Teraz zaś przechwalacie się w waszej pysze. Wszelkie takie przechwalanie się jest złe.

¹⁷ Kto więc umie dobrze czynić, a nie czyni, popełnia grzech¹.

1. Łk 12,47; Prz 24,8; Rz 14,23; 1J 3,4; 5,17.