Rozdział 3

¹ W końcu, moi bracia, radujcie się¹ w Panu. Pisać do was o tym samym mnie nie męczy, a dla was jest bezpieczne.

1. 1Tes 5,16.

² Strzeżcie się psów¹, strzeżcie się złych pracowników, strzeżcie się obrzezywaczy².

1. Prz 26,11; Iz 56,10; Mt 7,6; 2P 2,22; Obj 22,15.
2. Ga 5,2-4.

³ My bowiem jesteśmy obrzezaniem, którzy w duchu¹ służymy Bogu i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a nie pokładamy ufności w ciele.

1. J 4,23-24.

⁴ Chociaż i ja mógłbym pokładać ufność w ciele. Jeśli ktoś inny uważa, że może pokładać ufność w ciele, bardziej ja:

⁵ Obrzezany ósmego dnia, z rodu Izraela, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, co do prawa – faryzeusz¹;

1. Dz 23,6; 26,4-5.

⁶ Co do gorliwości – prześladowca kościoła, co do sprawiedliwości opartej na prawie – nienaganny.

⁷ Lecz to, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę.

⁸ Owszem, wszystko uznaję za stratę dla znakomitości poznania¹ Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego wszystko utraciłem i uznaję to za gnój, aby zyskać Chrystusa;

1. Iz 53,11; Jr 9,23-24; J 17,3; 1Kor 2,2.

⁹ I znaleźć się w nim, nie mając własnej sprawiedliwości¹, tej, która jest z prawa, ale tę, która jest przez wiarę Chrystusa, to jest sprawiedliwość² z Boga przez wiarę;

1. Ez 33,13; Rz 10,2-4.
2. Rz 3,21-26; 4,3-13; 10,10; 1Kor 1,30.

¹⁰ Żeby poznać jego i moc jego zmartwychwstania oraz swój udział w jego cierpieniach¹, upodabniając się do jego śmierci;

1. 1P 4,13.

¹¹ Abym jakimkolwiek sposobem dostąpił powstania z martwych.

¹² Nie żebym to już osiągnął albo już był doskonały¹, ale dążę, aby pochwycić to, do czego też zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa.

1. Rdz 6,9; Mt 5,48; Łk 6,40; 1Kor 2,6; 2Kor 13,11; Jk 1,4.

¹³ Bracia, ja o sobie nie myślę, że już pochwyciłem. Lecz jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a zdążając do tego, co przede mną;

¹⁴ Biegnę do mety¹, do nagrody powołania Bożego, które jest z góry w Chrystusie Jezusie.

1. 1Kor 9,24; Hbr 12,1.

¹⁵ Ilu więc nas jest doskonałych, tak myślmy. A jeśli o czymś inaczej myślicie, i to wam Bóg objawi.

¹⁶ Jednak w tym, do czego doszliśmy, postępujmy według jednej miary i to samo myślmy.

¹⁷ Bądźcie, bracia, wszyscy razem moimi naśladowcami¹ i przypatrujcie się tym, którzy postępują według wzoru², jaki w nas macie.

1. Flp 4,9; 1Kor 11,1.
2. 1Tm 4,12; 1P 5,3; Ps 37,37.

¹⁸ Wielu bowiem, o których wam często mówiłem, postępuje inaczej, a teraz nawet z płaczem mówię, że są wrogami krzyża Chrystusa.

¹⁹ Ich końcem jest zatracenie¹, ich Bogiem jest brzuch, a ich chwała jest w hańbie; myślą oni o tym, co ziemskie.

1. 2Kor 11,15; Hbr 6,6-8; 2P 2,1.

²⁰ Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też oczekujemy Zbawiciela¹, Pana Jezusa Chrystusa.

1. Iz 43,11; 45,21; Oz 13,4; Łk 2,11; J 4,42; 2Tm 1,10; Tt 1,4; 2,13.

²¹ On przemieni nasze podłe ciało, aby było podobne do jego chwalebnego ciała¹, zgodnie ze skuteczną mocą, którą też może poddać sobie wszystko.

1. Mt 17,2; 1Kor 15,42-54; 2Kor 5,1-8; 1J 3,2.