Rozdział 4

¹ Dlatego, moi bracia umiłowani i utęsknieni, moja radości i korono¹, tak trwajcie w Panu, moi umiłowani.

1. 1Kor 9,25; 1Tes 2,19; 2Tm 2,5; 4,8; Jk 1,12; 1P 5,4; Obj 2,10.

² Proszę Ewodię i proszę Syntychę, aby były jednomyślne w Panu.

³ Proszę też i ciebie, wierny towarzyszu, pomagaj tym, które razem ze mną pracowały w ewangelii, wraz z Klemensem i z innymi moimi współpracownikami, których imiona są w księdze życia.

⁴ Radujcie się zawsze w Panu; mówię ponownie, radujcie się¹.

1. Mt 5,12; Dz 5,41; 16,15; 1Tes 5,16; 1P 4,13.

⁵ Niech wasza skromność będzie znana wszystkim ludziom. Pan jest blisko¹.

1. Jl 1,15; So 1,7; Jk 5,7-9; Obj 22,7.20.

⁶ Nie troszczcie się o nic¹, ale we wszystkim przez modlitwę i prośbę z dziękczynieniem niech wasze pragnienia będą znane Bogu.

1. Mt 6,25-33; 1P 5,7.

⁷ A pokój Boży¹, który przewyższa wszelkie zrozumienie, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.

1. Lb 6,26; Iz 48,22; Rz 5,1; Kol 3,15.

⁸ W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie.

⁹ Czyńcie to, czego się też nauczyliście, co przyjęliście, co słyszeliście i widzieliście we mnie, a Bóg pokoju¹ będzie z wami.

1. Rz 16,20; 1Tes 5,23; Hbr 13,20.

¹⁰ Uradowałem się bardzo w Panu, że teraz zakwitło na nowo wasze staranie o mnie, bo staraliście się o to, lecz nie mieliście sposobności.

¹¹ Nie mówię tego z powodu niedostatku, bo nauczyłem się poprzestawać na tym, co mam¹.

1. Hbr 13,5.

¹² Umiem uniżać się, umiem też obfitować. Wszędzie i we wszystkim jestem wyćwiczony: umiem być syty i cierpieć głód, obfitować i znosić niedostatek¹.

1. 1Kor 4,9-13; 2Kor 6,4-10.

¹³ Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia¹.

1. J 15,5; 2Kor 3,5; 12,9; Ef 3,16; 6,10.

¹⁴ Jednak dobrze uczyniliście, uczestnicząc w moim ucisku.

¹⁵ A wy, Filipianie, wiecie, że na początku ewangelii, gdy opuściłem Macedonię, żaden kościół nie uczestniczył ze mną w dawaniu i braniu¹, tylko wy sami.

1. 2Kor 11,8-9; Ga 6,6; 1Tm 6,18; Hbr 13,16.

¹⁶ Bo nawet do Tesaloniki raz i drugi posłaliście, czego mi było potrzeba.

¹⁷ Nie żebym pragnął daru, ale pragnę owocu, który by wzrastał na wasze konto.

¹⁸ Gdyż mam wszystko, i to w obfitości, jestem w pełni zaopatrzony, otrzymawszy od Epafrodyta to, co zostało posłane przez was, woń dobrego zapachu, ofiarę¹ przyjemną i podobającą się Bogu.

1. J 12,3-8; Ef 5,2; Hbr 13,16; 1P 2,5.

¹⁹ Lecz mój Bóg zaspokoi wszelką waszą potrzebę według swego bogactwa w chwale, w Chrystusie Jezusie.

²⁰ A Bogu i Ojcu naszemu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.

²¹ Pozdrówcie każdego świętego w Chrystusie Jezusie. Pozdrawiają was bracia, którzy są ze mną.

²² Pozdrawiają was wszyscy święci, szczególnie zaś ci z domu cesarskiego.

²³ Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi. Amen. List do Filipian został napisany z Rzymu przez Epafrodyta.