Rozdział 2

¹ Jeśli więc jest jakieś pocieszenie w Chrystusie, jeśli jakaś pociecha miłości, jeśli jakaś wspólnota Ducha, jeśli jakieś współczucie i miłosierdzie;

² Dopełnijcie mojej radości, bądźcie tej samej myśli, mając tę samą miłość, będąc zgodni¹ i jednomyślni²;

1. Dz 1,14; 2,46; 15,25.
2. Rz 15,6; 2Kor 13,11; Flp 1,27; 1P 3,8.

³ Nie czyńcie nic z kłótliwości¹ ani z próżnej chwały², lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie.

1. 1Kor 3,3.
2. Ga 5,26; Jk 3,14.

⁴ Niech każdy dba nie tylko o to, co jego, ale i o to, co innych¹.

1. 1Kor 13,5.

⁵ Niech będzie w was takie nastawienie umysłu, jakie też było w Chrystusie Jezusie;

⁶ Który, będąc w postaci Boga¹, nie uważał bycia równym Bogu² za grabież;

1. J 1,1; 17,5; 1J 5,7.
2. J 5,18.23; 10,30-33; 14,9; Obj 1,17-18.

⁷ Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi¹;

1. Mt 1,23; Rz 1,3; 8,3; Ga 4,4; 1Tm 3,16; Hbr 2,14-17.

⁸ A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.

⁹ Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię¹, które jest ponad wszelkie imię;

1. Ps 72,17; 138,2; Dz 4,10-12; Hbr 1,4.

¹⁰ Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią¹.

1. Iz 45,23; Rz 14,11; Hbr 1,6; Obj 5,13.

¹¹ I aby wszelki język wyznawał¹, że Jezus Chrystus jest Panem² ku chwale Boga Ojca.

1. Mt 10,32; Rz 10,9-13.
2. Mk 12,29; Łk 2,11; J 13,13; Dz 10,36; Rz 14,9; 1Kor 8,6; Ef 4,5.

¹² Dlatego, moi umiłowani, tak jak zawsze byliście posłuszni, nie tylko w mojej obecności, ale jeszcze bardziej teraz, pod moją nieobecność, z bojaźnią i drżeniem wykonujcie¹ swoje zbawienie.

1. J 6,27-29; 1Tes 1,3; Hbr 4,11.

¹³ Bóg bowiem sprawia¹ w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.

1. Hbr 13,21.

¹⁴ Wszystko czyńcie bez szemrania¹ i sporów;

1. Wj 16,7-8; Lb 14,27; Ps 106,25; 1Kor 10,10.

¹⁵ Abyście byli nienagannymi¹ i niewinnymi dziećmi² Bożymi, bez zarzutu pośród narodu złego i przewrotnego, wśród którego świecicie jak światła na świecie;

1. Flp 3,6; Łk 1,6; 1Kor 1,8; 1Tm 3,2; 2P 3,14.
2. Rdz 6,2; Hi 1,6; J 1,12; Rz 8,14.

¹⁶ Zachowując słowo życia¹, abym mógł się chlubić w dniu Chrystusa, że nie na próżno biegłem i nie na próżno pracowałem.

1. J 6,63.68.

¹⁷ Lecz choćbym został złożony na ofiarę i w posłudze waszej wiary, raduję się i cieszę z wami wszystkimi.

¹⁸ Z tego i wy radujcie się i cieszcie ze mną.

¹⁹ A mam nadzieję w Panu Jezusie, że wkrótce poślę do was Tymoteusza¹, abym został pocieszony, dowiedziawszy się, co się u was dzieje.

1. 1Tes 3,2.

²⁰ Nie mam bowiem nikogo o równych jemu myślach, który by się szczerze troszczył o wasze sprawy.

²¹ Bo wszyscy szukają swego¹, a nie tego, co jest Jezusa Chrystusa.

1. 1Kor 10,24; 13,5.

²² Wiecie zaś, że on jest wypróbowany, gdyż jak syn z ojcem¹, tak on wraz ze mną służył w ewangelii.

1. 1Kor 4,15-17; 1Tm 1,2; 2Tm 1,2.

²³ Mam więc nadzieję, że poślę go do was, gdy tylko zobaczę, co dalej ze mną będzie.

²⁴ A mam ufność w Panu, że i sam wkrótce do was przybędę.

²⁵ Uznałem też za konieczne posłać do was Epafrodyta, mego brata, współpracownika i współbojownika, a waszego wysłannika i sługę w moich potrzebach;

²⁶ Ponieważ tęsknił za wami wszystkimi i bardzo się smucił, gdyż słyszeliście, że zachorował.

²⁷ Rzeczywiście bowiem chorował tak, że był bliski śmierci. Lecz Bóg zmiłował się nad nim, a nie tylko nad nim, ale i nade mną, abym nie doznawał smutku za smutkiem.

²⁸ Dlatego tym pilniej posłałem go, abyście widząc go znowu, ucieszyli się, a ja żebym doznawał mniej smutku.

²⁹ Przyjmijcie¹ go więc w Panu z całą radością i miejcie takich w poszanowaniu;

1. Mt 10,40.

³⁰ Ponieważ dla sprawy Chrystusa bliski był śmierci, narażając swoje życie, aby dopełnić to, czego brakowało w waszej posłudze wobec mnie.