Rozdział 2

¹ Ty zaś mów to, co jest zgodne ze zdrową nauką¹.

1. Tt 1,9; 1Tm 1,10; 2Tm 4,3.

² Starsi mężczyźni niech będą trzeźwi, poważni, roztropni, zdrowi w wierze, w miłości, w cierpliwości.

³ Podobnie starsze kobiety¹ niech zachowują się w sposób godny świętych, niech nie oczerniają, nie nadużywają wina, uczą tego, co dobre.

1. Rz 16,2; 1Tm 2,9; 3,11; 1P 3,3.

⁴ Niech uczą młodsze kobiety rozsądku, jak mają kochać swoich mężów i dzieci;

⁵ Żeby były roztropne, czyste, żeby zajmowały się domem¹, były dobre, posłuszne swoim mężom, aby nie bluźniono słowu Bożemu².

1. Prz 31,10-31; Dz 9,36; 1Tm 5,10.
2. 1Tm 6,1.

⁶ Młodzieńców także napominaj, aby byli trzeźwi.

⁷ We wszystkim stawiaj samego siebie za wzór¹ dobrych uczynków. W nauczaniu okazuj prawość, powagę;

1. 1Tm 4,12.

⁸ Słowa zdrowe, nienaganne, aby ten, kto się sprzeciwia, był zawstydzony, nie mając o was nic złego do powiedzenia.

⁹ Sługi¹ nauczaj, aby byli poddani swoim panom i we wszystkim się im podobali, nie sprzeciwiając się;

1. Ef 6,5; Kol 3,22.

¹⁰ Niczego sobie nie przywłaszczając, ale we wszystkim okazując doskonałą wierność, aby we wszystkim zdobili naukę¹ Boga, naszego Zbawiciela.

1. 1Tm 6,1; 2J 1,9.

¹¹ Objawiła się bowiem łaska Boga¹, niosąca zbawienie wszystkim ludziom²;

1. Dz 20,24; 2Kor 6,1; Hbr 12,15.
2. Tt 3,4.

¹² Pouczająca nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i światowych pożądliwości, trzeźwo, sprawiedliwie i pobożnie żyli na tym świecie;

¹³ Oczekując błogosławionej nadziei i chwalebnego objawienia¹ się wielkiego Boga i Zbawiciela naszego², Jezusa Chrystusa;

1. 1Kor 1,7; Flp 3,20; 2Tm 4,1.8.
2. 1Tm 1,1; 2,3; 2Tm 1,10; Tt 1,4; 3,4.

¹⁴ Który wydał¹ samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.

1. Ga 1,4; 2,20; Ef 5,25; 1Tm 2,6.

¹⁵ To mów, do tego zachęcaj i strofuj z całą powagą; niech nikt tobą nie gardzi¹.

1. 1Tm 4,12.