¹ So vert då du, son min, sterk ved nåden i Kristus Jesus!

² Og det som du hev høyrt av meg i nærvære av mange vitne, gjev det yver til trufaste menneskje, som er duglege til ogso å læra andre!

³ Lid vondt med meg som ein god Kristi Jesu stridsmann!

⁴ Ingen som gjer hertenesta, fløkjer seg inn i livsens syslor, so han kann tekkjast herføraren.

⁵ Men um ein og strider i tevling, so fær han då ikkje kransen dersom han ikkje strider retteleg.

⁶ Den bonde som arbeider, skal fyrst njota frukterne.

⁷ Skyna det som eg segjer! for Herren skal gjeva deg skyn på alt.

⁸ Kom Jesus Kristus i hug, som er uppvekt frå dei daude, av Davids ætt, etter mitt evangelium,

⁹ det som eg lid vondt for like til dette å vera bunden som ein illgjerdsmann; men Guds ord er ikkje bunde.

¹⁰ Difor toler eg alt for dei utvalde skuld, for at dei og skal vinna frelsa i Kristus Jesus med æveleg herlegdom.

¹¹ Det er eit sant ord; for er me daude med honom, skal me og leva med honom;

¹² held me ut, skal me og styra med honom; forneittar me, skal han og forneitta oss;

¹³ er me trulause, so er han trufast; seg sjølv kann han ikkje forneitta.

¹⁴ Minn um dette, med di du vitnar for Herrens åsyn, at dei ikkje må liggja i ordstrid, som ikkje er til noko gagn, men til undergang for dei som høyrer på!

¹⁵ Legg vinn på å framstella deg sjølv som sannrøynd for Gud, ein arbeidar som ikkje tarv skjemmast, med di du lærer sannings-ordet retteleg!

¹⁶ Men haldt deg frå det vanheilage tome svall! for dei gjeng alltid lenger i gudløysa,

¹⁷ og ordi deira kjem til å eta um seg som daudkjøt; millom deim er Hymenæus og Filetus,

¹⁸ som hev fare vilt frå sanningi, med di dei segjer at uppstoda alt hev vore, og dei riv ned trui hjå sume.

¹⁹ Men Guds faste grunnvoll stend og hev dette innsigle: «Herren kjenner sine,» og: «Kvar den som nemner Herrens namn, skal vika frå urettferd.»

²⁰ Men i eit stort hus er det ikkje berre kjerald av gull og sylv, men og av tre og leir, og nokre til æra, andre til vanæra.

²¹ Um nokon då held seg rein frå desse, so skal han vera eit kjerald til æra, helga og nytlegt for husbonden, tilreidt til all god gjerning.

²² Men fly frå dei ungdomslege lyster, og trå etter rettferd, tru, kjærleik, fred med deim som påkallar Herren av eit reint hjarta!

²³ Og vis ifrå deg dei dårlege og fåvise stridsspursmål, då du veit at dei føder strid!

²⁴ Men ein Herrens tenar må ikkje strida, men vera mild imot alle, dugleg til å læra frå seg, viljug til å tola vondt,

²⁵ so han med spaklynde tuktar dei som segjer imot, um Gud då ein gong vilde gjeva deim umvending, so dei kunde kjenna sanningi,

²⁶ og vakna or ruset i djevelens snara, han som dei er fanga av til å gjera hans vilje.