¹ I det femtande styringsåret åt keisar Tiberius, med Pontius Pilatus var landshovding i Judæa, og Herodes fylkeskonge i Galilæa, og Filip, bror hans, fylkeskonge i Ituræa- og Trakonitis-landet, og Lysanias fylkeskonge i Abilene,

² og med Annas og Kajafas var øvsteprestar, kom Guds ord til Johannes, son åt Zakarja, i øydemarki.

³ Då for han kring i heile Jordan-kverven, og ropa ut umvendingsdåp til forlating for synderne,

⁴ som skrive stend i spådomsboki åt Jesaja, profeten: «Høyr han som ropar i heidi: «Rydje vegen for Herren, jamne stigarne hans!

⁵ Kvart djuv skal fyllast, kvart fjell skal lægjast, og kvar ein haug; beint skal det verta det som krokut var, staupute vegen han skal verta slett,

⁶ og kvart eit liv Guds frelsa skoda skal.»»

⁷ Som no folket kom ut og vilde få honom til å døypa seg, sagde han til deim: «Orme-ungar, kven lærde dykk å røma frå vreiden som skal koma?

⁸ Ber då frukter som høver med umvendingi, og gjev dykk ikkje til å tenkja som so: «Me hev Abraham til far!» for eg segjer dykk at Gud kann vekkja upp born åt Abraham av desse steinarne.

⁹ Øksi ligg alt innmed roti på treet; kvart tre som ikkje ber god frukt, vert hogge ned og kasta på elden.»

¹⁰ «Kva skal me då gjera?» spurde folket.

¹¹ Han svara deim: «Den som hev tvo trøyor, skal skifta med den som ingi hev, og den som hev mat, skal gjera sameleis.»

¹² Det kom og nokre tollmenner som vilde døypast, og sagde: «Meister, kva skal me gjera?»

¹³ «Krev ikkje meir enn de er fyresagde!» svara han.

¹⁴ Like eins var det nokre hermenner som spurde honom: «Kva skal då me gjera?» Då svara han: «De skal ikkje plåga folk eller truga pengar utav deim! De skal nøgja dykk med løni dykkar!»

¹⁵ Men folket gjekk i venting, og alle tenkte um Johannes: «Tru han er Messias?»

¹⁶ Då tok han til ords og sagde til alle: «Eg døyper dykk med vatn; men det kjem ein som er sterkare enn eg - eg er ikkje verdig å løysa skobandet hans; han skal døypa dykk med den Heilage Ande og eld.

¹⁷ Han hev kasteskovli i handi, og skal gjera av låven sin, og samla kornet i stabburet sitt; men agnerne skal han brenna i ein eld som aldri sloknar.»

¹⁸ Dette og mykje anna lagde han folket på hjarta, og kunngjorde evangeliet åt deim.

¹⁹ Men då han tala til Herodes, fylkeskongen, for giftarmålet med Herodias, brorkona hans, og for alt det vonde han hadde gjort,

²⁰ so gjorde Herodes det og attpå alt, at han sette Johannes i fengsel.

²¹ Då no alt folket vart døypt, og Jesus og var døypt, då hende det, med han bad, at himmelen opna seg,

²² og den Heilage Ande dala ned yver honom i duveham, og det kom ei røyst frå himmelen: «Du er son min, som eg elskar; deg hev eg hugnad i.»

²³ Jesus var um lag tretti år då han stod fram, og var, etter som dei meinte, son åt Josef, son åt Eli,

²⁴ son åt Mattat, son åt Levi, son åt Melki, son åt Jannai, son åt Josef,

²⁵ son åt Mattatias, son åt Amos, son åt Nahum, son åt Esli, son åt Naggai,

²⁶ son åt Ma’at, son åt Mattatias, son åt Sime’i, son åt Josek, son åt Joda,

²⁷ son åt Johanan, son åt Resa, son åt Zerubbabel, son åt Salatiel, son åt Neri,

²⁸ son åt Melki, son åt Addi, son åt Kosam, son åt Elmadam, son åt Er,

²⁹ son åt Josva, son åt Eliezer, son åt Jorim, son åt Mattat, son åt Levi,

³⁰ son åt Simeon, son åt Juda, son åt Josef, son åt Jonam, son åt Eljakim,

³¹ son åt Melea, son åt Menna, son åt Mattata, son åt Natan, son åt David,

³² son åt Isai, son åt Obed, son åt Boaz, son åt Salmon, son åt Nahson,

³³ son åt Amminadab, son åt Ram, son åt Hesron, son åt Peres, son åt Juda,

³⁴ son åt Jakob, son åt Isak, son åt Abraham, son åt Tarah, son åt Nahor,

³⁵ son åt Serug, son åt Re’u, son åt Peleg, son åt Eber, son åt Salah,

³⁶ son åt Kenan, son åt Arpaksad, son åt Sem, son åt Noah, son åt Lamek,

³⁷ son åt Metusalah, son åt Enok, son åt Jared, son åt Malalael, son åt Kenan,

³⁸ son åt Enos, son åt Set, son åt Adam, Guds son.