¹ Sectamini charitatem, æmulamini spiritualia: magis autem ut prophetetis.

² Qui enim loquitur lingua, non hominibus loquitur, sed Deo: nemo enim audit. Spiritu autem loquitur mysteria.

³ nam qui prophetat, hominibus loquitur ad ædificationem, et exhortationem, et consolationem.

⁴ Qui loquitur lingua, semetipsum ædificat: qui autem prophetat, Ecclesiam Dei ædificat.

⁵ Volo autem omnes vos loqui linguis: magis autem prophetare. Nam maior est qui prophetat, quam qui loquitur linguis: nisi forte interpretetur ut Ecclesia ædificationem accipiat.

⁶ Nunc autem, fratres, si venero ad vos linguis loquens: quid vobis prodero, nisi vobis loquar aut in revelatione, aut in scientia, aut in prophetia, aut in doctrina?

⁷ Tamen quæ sine anima sunt vocem dantia, sive tibia, sive cithara: nisi distinctionem sonituum dederint, quomodo scietur id, quod canitur, aut quod citharizatur?

⁸ Etenim si incertam vocem det tuba, quis parabit se ad bellum?

⁹ Ita et vos per linguam nisi manifestum sermonem dederitis: quomodo scietur id, quod dicitur? eritis enim in aera loquentes.

¹⁰ Tam multa, ut puta genera linguarum sunt in hoc mundo: et nihil sine voce est.

¹¹ Si ergo nesciero virtutem vocis, ero ei, cui loquor, barbarus: et qui loquitur, mihi barbarus:

¹² Sic et vos, quoniam æmulatores estis spirituum, ad ædificationem Ecclesiæ quærite ut abundetis.

¹³ Et ideo qui loquitur lingua: oret ut interpretetur.

¹⁴ Nam si orem lingua, spiritus meus orat, mens autem mea sine fructu est.

¹⁵ Quid ergo est? Orabo spiritu, orabo et mente: psallam spiritu, psallam et mente.

¹⁶ Ceterum si benedixeris spiritu: qui supplet locum idiotæ, quomodo dicet, Amen, super tuam benedictionem? quoniam quid dicas, nescit.

¹⁷ nam tu quidem bene gratias agis: sed alter non ædificatur.

¹⁸ Gratias ago Deo meo, quod omnium vestrum lingua loquor.

¹⁹ Sed in Ecclesia volo quinque verba sensu meo loqui, ut et alios instruam: quam decem millia verborum in lingua.

²⁰ Fratres, nolite pueri effici sensibus, sed malitia parvuli estote: sensibus autem perfecti estote.

²¹ In lege scriptum est: Quoniam in aliis linguis et labiis aliis loquar populo huic: et nec sic exaudient me, dicit Dominus.

²² Itaque linguæ in signum sunt non fidelibus, sed infidelibus: prophetiæ autem non infidelibus, sed fidelibus.

²³ Si ergo conveniat universa Ecclesia in unum, et omnes linguis loquantur, intrent autem idiotæ, aut infideles: nonne dicent quod insanitis?

²⁴ Si autem omnes prophetent, intret autem quis infidelis, vel idiota, convincitur ab omnibus, diiudicatur ab omnibus:

²⁵ occulta cordis eius manifesta fiunt: et ita cadens in faciem adorabit Deum, pronuncians quod vere Deus in vobis sit.

²⁶ Quid ergo est, fratres? cum convenitis, unusquisque vestrum psalmum habet, doctrinam habet, apocalypsim habet, linguam habet, interpretationem habet: omnia ad ædificationem fiant.

²⁷ Sive lingua quis loquitur, secundum duos, aut ut multum tres, et per partes, et unus interpretatur.

²⁸ Si autem non fuerit interpres, taceat in Ecclesia, sibi autem loquatur, et Deo.

²⁹ Prophetæ autem duo, aut tres dicant, et ceteri diiudicent.

³⁰ Quod si alii revelatum fuerit sedenti, prior taceat.

³¹ Potestis enim omnes per singulos prophetare: ut omnes discant, et omnes exhortentur:

³² et spiritus prophetarum prophetis subiecti sunt.

³³ Non enim est dissensionis Deus, sed pacis: sicut et in omnibus Ecclesiis sanctorum doceo.

³⁴ Mulieres in Ecclesiis taceant, non enim permittitur eis loqui, sed subditas esse, sicut et lex dicit.

³⁵ Si quid autem volunt discere, domi viros suos interrogent. Turpe est enim mulieri loqui in Ecclesia.

³⁶ An a vobis verbum Dei processit? aut in vos solos pervenit?

³⁷ Si quis videtur propheta esse, aut spiritualis, cognoscat quæ scribo vobis, quia Domini sunt mandata.

³⁸ Si quis autem ignorat, ignorabitur.

³⁹ Itaque fratres æmulamini prophetare: et loqui linguis nolite prohibere.

⁴⁰ Omnia autem honeste, et secundum ordinem fiant.